Turkije > De harem van het Topkapi

De badkamer heeft iets grappigs. De badkamer wordt van de kamer afgescheiden met een enorme spiegeldeur. Aan beide zijden spiegelt de deur. Het slot van de badkamerdeur zit echter aan de buitenzijde. Het lijkt erop dat men de deur verkeerd om geplaatst heeft. Aan de douche is verder niets mis. Een prima warme waterstraal. Het ontbijtbuffet staat gereed in de kelder. Een verscheidenheid aan kleine Turkse gerechten. Ik houd het simpel en kies wat brood, ei, kaas en muesli. Vanuit het hotel wandelen we naar het Topkapi paleis. We hebben vooraf tickets besteld om er zeker van te zijn dat we het paleis kunnen bezichtigen. In een café naast de ingang verzameld de groep zich. Tönör begeleidt ons naar de ingang van het paleis. Doordat we vooraf gereserveerd hebben, krijgen we voorrang bij de entree. Zogenaamde skip-the-line tickets. Ik betwijfel of dit echt nodig was. Er staan geen extreme rijen bij de kassa. Toch voelt het prettig dat de entree tot het paleis gegarandeerd is. Tönör helpt iedereen bij de ingang. Daarna volgen we hem naar de Harem. De Harem is een speciaal gedeelte van het paleis, waar vroeger de sultan verbleef met zijn vrouwen. Niemand anders had toegang tot dit gedeelte. Ook hier helpt Tönör met het scannen van de tickets. Vanaf hier kunnen we op eigen gelegenheid de Harem en het paleis verkennen. Aan de hand van een audiogids lopen we van ruimte naar ruimte. De Harem is een labyrint van fraai betegelde kamers en gangen. De vertrekken zijn bijzonder goed bewaard gebleven. Na de verovering van Constantinopel liet sultan Mehmet II het Topkapi paleis bouwen. Het paleis werd in 1465 voltooid. Vanaf toen werd het paleis de zetels van de sultan van het Osmaanse rijk. Sultan Murat III liet in de zestiende eeuw de Harem toevoegen aan het Topkapi paleis.

Turkije - De toegangspoort van het Topkapi paleis

We passeren verschillende kamers die toehoorden tot de sultans. De sultankamer is de grootste en misschien wel mooiste kamer van het Harem. Vanaf de troon kon de sultan het amusement in deze kamer gadeslaan. Wat is dit mooi. Naast de Harem bevat het paleis nog vele mooie vertrekken. We bezoeken het Paviljoen van de Heilige Mantel. Een tentoonstelling van Islamitische heilige relikwieën. Voor moslims is dit een bedevaartsoord. We bekijken verschillende andere paviljoens. Stuk voor stuk schitterend. Om twaalf uur besluiten we dat het genoeg geweest is. We hebben de highlights van het Topkapi paleis bekeken. Voor de ingang van het paleis is het inmiddels druk geworden. Overal lopen toeristen. De rij voor de Hagia Sophia is honderden meters lang. Deze moskee willen wij morgen bezoeken. Op een terrasje in de schaduw bestellen we iets te drinken. Het is vandaag, met 27 graden, warm. We bevinden ons in de nabijheid van de Basilica Cisterne. In de Byzantijnse tijd, in de zesde eeuw, werd deze ondergrondse reservoir aangelegd voor wateropslag. We sluiten aan in de rij voor de kassa. Gelukkig zit er redelijk wat beweging in de rij. Na twintig minuten zijn wij aan de beurt om twee tickets te kopen voor het bassin. Via een trap komen we in de ondergrondse ruimte. Hier is pas goed te zien hoe enorm groot het reservoir is. Het complex wordt ondersteund door 360 pilaren. De pilaren worden uitgelicht en ze weerspiegelen in het rimpelloze water.

Turkije - Vanaf de troon kon de sultan het amusement aanschouwen in het Harem

Een bijzonder en prachtig gezicht. Terwijl we over de loopbruggen lopen, verandert de kleur van de verlichting regelmatig. Dit geeft iedere keer weer een ander beeld. Weer buiten dwalen we door de smalle straatjes. Bij een restaurantje bestellen we iets te eten. Ik kies een caesar-salade als lunch. Voor de middag willen we de wijk Beyoglu bezoeken. We dwalen door de straatjes. Door iedere keer het straatje te kiezen dat het meeste daalt, moeten we bij het water komen. Hier ligt ook de Galatabrug. Net voor de brug staat de Nieuwe moskee. Gisteravond zagen we moskee al mooi verlicht. Nu prijkt het imposante gebedshuis is het zonlicht. De moskee is open voor bezoek. De bouw van de moskee startte in 1597, maar kwam enkele jaren stil te liggen. Pas in 1663 voltooid. Onder de grote koepel bevindt zich de grote gebedsruimte. De verlichting hangt relatief laag in de ruimte. Het is een prachtig gebedshuis. Na de moskee steken we de Galatabrug over. De brug verbindt de Bazaarwijk met de wijk Beyoglu over het water van de Gouden Hoorn, een zijrivier van de Bosporus. Onder het brugdek bevinden zich restaurantjes. Wanneer we hierlangs lopen, wil iedereen ons als klant. Op het bovendek staan tientallen vissers op een rij. Allen hopen op een goede vangst.

Turkije - In de Basilica Cisterne werd vroeger het drinkwater opgeslagen

Het lijkt ons leuk om langs de oever van de Bosporus iets te gaan drinken. Dit blijkt lastiger dan gedacht. Op het eerste gedeelte van de kade wordt gebouwd. Daarna volgt een beveiligt deel. Ik vermoed een militair terrein. Daarachter ligt de cruise terminal. Bij de cruise terminal bevinden zich terrasjes. We moeten door een securitycontrole om bij de boulevard te komen. Gelukkig is er nog een tafeltje vrij in de schaduw. Helaas blijken ze hier geen bier te verkopen. Alleen wijn. De ober gaat informeren bij het nabijgelegen terras. Hij komt enthousiast vertellen dat er een tafel vrij is en dat ze bier schenken. Eén lekker biertje met uitzicht op de Bosporus. Een prominent punt in de wijk Beyoglu is de Galatasaray Tower. De toren ligt op een heuvelrug. Langzaam klimmen we na de voet van de toren. Wanneer we bij de toren arriveren, blijkt de toegang tot de toren dertig euro per persoon te kosten. Dit vinden we wel heel veel voor alleen een uitzichtpunt. Hoewel er een flinke rij staat van mensen die de toren wel willen bezichtigen, dalen wij via de smalle straatjes weer af. De wijk Bayoglu is op zichzelf al gezellig genoeg om door te dwalen. We hebben vandaag flink gewandeld door de stad. We besluiten om met de metro terug naar het hotel te gaan.

Turkije - De Galatatoren uit 528 werd na verwoesting in 1348 herbouwd

Dit scheelt ruim drie kilometer. Wanneer we informeren waar de metro rijdt, blijkt de metro gewoon de tram te zijn. We kunnen inchecken met onze creditkaart. Wel zo makkelijk. Het is even na vijf uur en veel mensen reizen naar huis. Met een beetje duwen passen we nog net in de tram. Na vijf haltes stappen we in de nabijheid van het hotel weer uit. ‘s Avonds gaan we op zoek naar een eetgelegenheid in de buurt van het hotel. Aan het einde van de straat komen we uit bij Ertan’s Restaurant. Een restaurant op de eerste verdieping. We bestellen traditionele Testi Kebab. Een gerecht dat in een klei potje door de kok naast onze tafel bereid wordt in open vuur. Wanneer het gerecht klaar is, slaat hij de kop van het potje los en serveert het eten op een schaaltje. Naast de leuke presentatie, smaakt het ook heerlijk. De ober oefent ondertussen zijn Duits op ons. Ook als wij hem vertellen dat we uit Nederland komen, blijf Duits zijn voorkeurstaal.