Servië > Het klooster van Manasija

Vroeg op. We melden ons al om zeven uur bij het ontbijtbuffet. Het buffet is net open. Vandaag gaan we een excursie maken naar het Manasija klooster, zo'n 140 ten zuidoosten van Belgrado. Wanneer we om iets over achten staan te wachten op het busje worden we aangesproken. 'Wie van jullie is Ronald?'. Het is Aleksandar, de gids voor vandaag. Wanneer het busje voor komt rijden, stappen we gezamenlijk in. Wij zijn de eerste deelnemers in het busje. We pikken nog zes andere personen op in Belgrado. Daarna rijden we richting Manasija. Onderweg vertelt Aleksandar over de gebouwen van de stad en de geschiedenis van het land. Hij verzucht dat Belgrado in het verleden ruim honderd keer het strijdtoneel geweest is van oorlogen en geweld. De laatste keer tijdens de Balkanoorlog. Na de oorlog is het huidige Servië in 2006 een onafhankelijk land geworden. Daarvoor was het nog drie jaar verbonden aan Montenegro. Servië ziet Kosovo nog als onderdeel van het land, al erkent Aleksandar dat het land zelfstandig bestuurd wordt. Onderweg passeren we dorpjes waar opvallend veel huizen leeg staan. De mensen zijn naar het buitenland verhuisd, maar keren in de zomer terug voor vakantie.

Servië - Het 15de eeuwse ommuurde Manasija klooster

Na twee uur rijden arriveren we bij het Manasija klooster. De Servisch orthodoxe kerk en de metershoge ommuring dateren uit de 15 de eeuw. De muur en de elf verdedigingstorens beschermde de monniken en de omwonenden bij aanvallen. In de kerk bevinden zich nog veel van de originele fresco's. Vooral achter het altaar en tegen het plafond. Ook de iconostase is indrukwekkend mooi. Na het bezoek aan het klooster rijden we door naar de Resava grotten. Zo'n zestig jaar geleden werden de grotten bij toeval door een lokale boer ontdekt, toen hij een schuilplaats zocht. We mogen met Aleksandar en alleen met onze eigen groep de grotten in. Net achter ons start een rondleiding in het Servisch. We passeren prachtige grotten met stalactieten en stalagmieten. Het is frisjes in de grot. Ik trek een trui aan die ik speciaal hiervoor meegenomen heb. De rotsformaties zijn prachtig uitgelicht. Soms moeten we door smalle poortjes om in de volgende ruimte te komen. Aleksandar vertelt dat maar 800 meter toegankelijk is voor bezoekers en dat nog kilometers grot niet toegankelijk zijn.

Servië - De prachtige rotsformaties in de Resava grotten

Een groot deel hiervan bevindt zich onder water. Vanaf de grotten rijden we naar de Veliki Buk waterval in Lisine. Dit is nog geen 15 minuten rijden. Vanaf het parkeerterrein lopen we eerst naar de bron. Uit het niets lijkt het water uit de rotsen te komen. Wanneer we afdalen komen we bij de Veliki Buk waterval. Over een hoogte van twintig meter klettert het water in het poeltje. Een mooi gezicht. Naast de waterval ligt een restaurant. Hier kunnen we lunchen. Op de veranda, met het geluid van het kabbelende water, bestel ik een vissoep met bier. Hoewel er op zondag veel lokale Serviërs naar deze omgeving komen, heerst er een serene rust in de tuin van het restaurant. Om kwart over drie is iedereen weer bij het busje. Klaar voor de terugweg naar Belgrado. Al snel lijkt iedereen in de bus zijn ogen dichtgedaan te hebben. Wanneer we na twee uur Belgrado naderen neemt de verkeersdrukte toe. Vooral in de stad is het druk. Om kwart voor zes stappen we uit in de nabijheid van het hotel. We bedanken Aleksandar en de chauffeur voor de leuke tocht. 's Avonds gaan we op zoek naar een leuk restaurantje. We passeren het restaurant van eergisteren. Dit was goed bevallen. We besluiten hier nog een keertje te gaan eten. Een schnitzel, aardappelen en bier. Daarna lopen we nog een keer door het voetgangersgebied en terug naar het hotel.