België > Het Gravensteen kasteel

Vannacht zoemen muggen door de kamer. Het irritante geluid houdt ons uit de slaap. Gisteravond hebben we het dakraam op een kiertje gezet. Ondanks dat we op de derde verdieping in het klooster slapen, wisten toch enkele muggen binnen te komen. Het ontbijt is op de begane grond. In de mooie oude kloosterzaal staat het ontbijtbuffet uitgestald. Het is druk. Bijna alle tafels zijn bezet. Gelukkig is er nog eentje over voor ons. Door de forse rij bij het koffieapparaat, besluiten we ons tweede kopje koffie op de kamer te nemen. Hier staat een prima apparaat met koffiepads. Om half tien wandelen we Gent in. We volgen ongeveer de route van een stadswandeling. Ondertussen lezen we de toelichting bij gebouwen er bij. Een leuke manier om de stad te ontdekken. Als eerste komen we de Sint Michaelkerk tegen. Dit was vroeger de kerk van de bierbrouwers. Een groot en rijk gilde. De kerk is dan ook de grootste van de stad. Niet de hoogste. Oorspronkelijk had men plannen voor een 124 meter hoge kerktoren. Echter door de ligging direct aan de Leie, bleek de ondergrond te zwak. De 24 meter hoge platte toren was alles wat mogelijk was. De kerk is ‘s ochtends gesloten. Vanaf de Sint-Michielsbrug zien we de drie Gentse torens liggen in één blik. De Sint-Niklaaskerktoren, de Belfort en de toren van de Sint-Baafskathedraal. Langzaam komt het leven in de stad weer op gang. Toeristen zijn er nog niet veel. We volgen de kade van de Leie. Naast de St Michielskerk staat het Pand. Vanaf de waterkant ziet gebouw er vervallen uit. Aan de andere zijde blijkt het volledig gerestaureerd te zijn. Het gebouw heeft veel functies gehad, maar is tegenwoordig in gebruik door de Universiteit van Gent. In de Veldstraat, een winkelstraat, passeren we twee woonpaleizen. Huis Arnold Vander Haeghen en het Hotel d'Hane-Steenhuyse. Later vanmiddag zijn de paleizen open om te bezichtigen.

België - De drie toren van Gent op een rij

Misschien hebben we hier tijd voor? Via het imposante neoclassicistische oude gerechtsgebouw, komen we bij de Boekentoren. Een kolossale betonnen toren. Echt mooi is het niet, maar de toren is het symbool van de universiteit van de stad Gent. De even verderop gelegen St Pieterskerk is wel mooi. De oorspronkelijke Onze-Lieve-Vrouw-Sint-Pieterskerk in romaanse stijl werd in de 12e-13e eeuw gebouwd. Rond 1650 werd de kerk in barokke stijl verbouwd. De naastgelegen Sint-Pietersabdij is een voormalige benedictijnenabdij. Deze Benedictijnenabdij werd in de 7de eeuw gesticht door Sint-Amandus. We melden ons bij de receptie. In de abdij hebben we een Alison audiotour gereserveerd. De monnik Alison neemt ons mee door het klooster. De tour gaat ook langs het orgel in de St Pieterskerk. Een suppoost loopt mee om de deur te openen. Het uitzicht vanaf het balkon op de kerk is schitterend. De route loopt verder door het klooster, de kelder, de tuin en zolder. Trapje op en trapje af. Bij de bibliotheek stuiten we op een gesloten deur. We kunnen niet verder. Er blijkt een tentoonstelling opgebouwd te worden, die vanaf de 22ste open gaat. Er wordt voor ons gebeld. Een beveiliger komt aangesneld om ons langs de tentoongestelde stukken te leiden. De tentoonstelling is in de refter, de voormalige eetzaal van het klooster. Het hoge houten historische halfronde plafond is bijzonder mooi geschilderd. Helaas kunnen we hier maar even blijven en is fotograferen niet toegestaan. Aan de andere zijde van de zaal laat de beveiliger ons weer uit. Snel sluit hij de deur weer achter ons. De route eindigt op de zolder. Tussen de spanten door lopen we boven het historische plafond van de refter zaal

België - De zolderverdieping van de Sint-Pietersabdij

. Misschien was de audiotour soms wat langdradig, maar de route door het klooster was heel bijzonder. We wandelen weer terug naar het centrum. In het ‘Voorbij’, tegenwoordig het kunst en cultuurcentrum, nemen we iets te drinken. De aanpalende moderne bibliotheek de Krook vormt de scheiding tussen het historische centrum ten noorden en de kunstwijk ten zuiden. Via de Geeraard de Duivelsteen, de burcht uit de 14de eeuw en de St Baafskathedraal komen we bij de Belfort. De Belfort was vroeger de uitkijktoren. De 95 meter hoge toren is rond 1313 opgetrokken. Bij nood werd de noodklok geluid. Een replica van de oorspronkelijke bel, de Klokke Roelof, staat op het plein naast de Belfort. De oorspronkelijk houten torenspits is herhaaldelijk vervangen en aangepast. Op de top van de spits prijkt een vuurspugende draak als windvaan. We beklimmen de Belfort tot het eerste plateau. Hiervandaan gaat een lift. Wel zo handig. Wanneer de lift stopt, stappen we uit. Pas wanneer de deuren weer sluiten, blijken we op plateau twee te staan en niet bovenin. We nemen de wenteltrap naar het bovenste plateau. Hier staat de speeltrommel waarmee het carillon aangestuurd wordt. Ook komen we hier op de omloop. In de diepte ligt Gent. We bekijken de stad in alle windrichtingen. We herkennen al veel gebouwen van onze ochtendtocht. De stad ligt er prachtig bij in het zonnetje. We zien ook het Gravensteen kasteel liggen. Dit is ons volgende doel. Het Gravensteen is een versterkte waterburcht. Het is de enige overgebleven middeleeuwse burcht in Vlaanderen en bezit een vrijwel intact verdedigingssysteem. De graven van Vlaanderen kozen voor deze locatie aan de armen van de Leie. De huidige vorm. Al in de negende eeuw bestond een verdedigingswerk op deze plek. Dit werd steeds verder uitgebreid. Na een brand besloot Graaf Filips van de Elzas tot de bouw van het huidige kasteel.

België - Het Gravensteen is een versterkte waterburcht in Gent

Het kasteel moest niet alleen de vijanden buiten houden. Het moest de graven ook beschermen bij volksopstanden. Verschillende keren hebben de Gentenaren geprobeerd het kasteel binnen te vallen. Vaak bij protesten tegen de hoge belastingen. In de namiddag keren we terug naar het d'Hane-Steenhuyse stadspaleis. We worden vriendelijk welkom geheten. Het woonhuis is prachtig van binnen. Vooral de hoge balzaal is bijzonder. De zaal is twee verdiepingen hoog. Het plafond is fraai beschilderd. De entree is gratis, maar men vraagt een vrijwillige bijdrage. Lastig, want we hebben helemaal geen klein geld bij ons. We schrappen de muntjes bijeen om toch nog iets te kunnen geven. Op de Korenmarkt willen we een drankje bestellen. Het is zaterdagmiddag en mooi weer. Dat willen meer mensen. Alle tafeltjes lijken bezet. Een jongen die ons ziet zoeken, geeft aan dat zij vertrekken. Snel nemen we het tafeltje over. We kijken naar de passerende mensen. Een mengeling van toeristen en lokaal winkelend publiek. We sluiten de dag af aan de noord zijde van het centrum. We wandelen een stukje door het graffiti straatje. Een kleine steeg waar legaal graffiti gespoten mag worden. Een kleurrijke bende. Op de hoek staat het stadhuis. Het gebouw is een combinatie van twee bouwstijlen. Vertwijfelend kijken we welke we mooier vinden. We kiezen beide voor de gotische zijde. De Sint-Jacobskerk staat vlak bij de Vrijdagsmarkt. Op deze plaats werd in 1093 een eerste houten kerk gebouwd, toegewijd aan de heilige Jacobus. Op het plein, waar we gisteren nog gegeten hebben, vallen het Toreken gebouw en het vakbondshuis ‘Ons Huis’ op. In de wijk Patershol, achter de Gravensteen, zouden restaurantjes moeten zitten. We vinden wel wat restaurantjes, maar niet de verwachtte gezelligheid. We keren terug naar de Korenlei. Op één van de verwarmde terrasjes nemen we plaats. Waarschijnlijk tussen alle andere toeristen, maar deze omgeving heeft wel de sfeer. Buiten wordt het langzaam donker.