Spanje > Dwalen door de wijken van Bilbao

Als ik 's morgens wakker word, zie ik buiten mensen met paraplu's voorbij lopen. Het regent! Als ik het weerbericht op mijn telefoon check, ziet de voorspelling voor vandaag er niet best uit. Een miezer regen de hele dag. Met mijn paraplu op verlaat ik het hotel. Ik loop in de richting van de mercado. Hier verwacht ik wel een leuk ontbijt eettentje te vinden. De mercado is modern opgezet gebouw, met drie verdiepingen. De groente, vis en vleeszaakjes zien er keurig uit. Er is alleen geen horeca tussenin te vinden. Gelukkig ligt aan de overzijde van de weg een leuk restaurantje. Ik volg de lokale gewoonten en bestel een kop koffie. Ook wijs ik een broodje aan op de toonbank. Na het ontbijt bezoek ik de Iglesia Catedral de Santiago, het middelpunt van de oude wijk. De Santiago kathedraal met een indrukwekkend middenschip en vijftien kapellen is een belangrijke tussenstop op de route naar Santiago de Compestella. Als ik naar buiten wil lopen, wijst een oude vrouw op de zij-ingang. Uit haar gebaren begrijp ik dat ik het 16de eeuwse zijportaal moet bekijken. Zeker de moeite waard. Aan de overzijde van de rivier de Ria, ligt het station. Vooral de voorgevel is indrukwekkend in jugend still stijl. Ik loop de andere kant het station weer uit naar de Iglesia del Sagrado Corazón. Bouwvakkers zijn druk met de renovatie van deze kerk uit 1890. De kerk staat in de steigers en als ik door de open deur naar binnen kijk zie ik volop steigers. De verderop gelegen Iglesia San Francisco de Asís is wel open. Ik bewonder het relatief eenvoudige interieur en mooie glas-in-lood ramen.

Spanje - Het station van Bilbao

Ik haast mij om nog voor de siesta bij de Toros stierenarena te komen. Als ik aan kom lijkt alles gesloten. Ik besluit op het belletje te drukken om te informeren of het museum open is. Natuurlijk! en de deur gaat open. Even later sta ik in de stierenarena. Meer Bij toeval ontdek ik een bordje museum met een verwijzing naar de tweede ring onder de tribunes. Ik open de glazen toegangsdeur van het nog donkere museum. Een bewegingsmelder schakelt het licht aan. Ik bekijk de kledij van gladiatoren, aankondigingen door de jaren heen en een opgezette stier op ware grootte. Ik zie ook herdenkingen voor de gladiatoren die hier overleden zijn. Ik denk dat de arena nog altijd in gebruik is, maar minder veelvuldig als vroeger. Als ik weer buiten richting Gran Via loop, passeer ik aan mijn linkerhand Alhóndiga. Van buiten een karakteristiek oud wijnpakhuis, van binnen een modern opgezet centrum met bibliotheek, cinema en restaurants.

Spanje - De Torros stierenarena wordt nog altijd gebruikt

Op de bovenste verdieping is een zwembad gelegen. Van onderaf zie ik de mensen zwemmen. Ik neem een drankje en laat dit bijzondere bouwwerk op mij inwerken. Weer buiten is de miezer regen overgegaan in een flinke regenbui. De regen geeft de stad een somber beeld. Iedereen probeert elkaar met de paraplus te passeren. Ik loop een warenhuis in om even droog te lopen. Ik dwaal over de verschillende etages. Weer buiten blijkt het minder hard te regenen, maar droog is het ook niet. Ik wandel terug naar de Plaza Nueva en bestel een biertje en wat tapas in een van de cafeetjes aan het plein. Het plein ziet er vandaag leeg uit. Als ik s avonds opnieuw de stad in ga, regent het nog steeds. Positief gezien is het nog altijd het eerste buitje van de dag. Ik laat mij niet weerhouden en loop richting de San Vincente Iglesia. De kerk heeft een opvallend mooi vergulde achterzijde achter het altaar over de volledige breedte. Tegenover de twee identieke glazen torens ligt het Palacio de Ibaigane. Tegenwoordig is hier de voetbalclub Athletic Bilbao in gevestigd. Ik daal tussen de torens de trap af naar de Isozaki Atea voetbrug.

Spanje - Tapas eten en een biertje drinken in een van de kleine cafeetjes

Menig jogger trotseert de regen en rent langs de boulevard. Het Guggenheim museum ligt er wat troosteloos bij in de regen. In de schemer weerspiegelt de reuze Maman spin op de natte tegelvloer. Ik probeer een goede foto te maken in het beperkte licht en tegelijkertijd mijn camera droog te houden. Een lastige opgave. De verlichting van het museum zelf valt mij wat tegen. Voor het avondeten kies ik voor een tapas kroegentocht. Het eerste pintxo-broodje bestel ik in een barretje nabij het museum. Ik wijs op de toonbank het broodje aan dat ik wil hebben. Ik herhaal dit nog in twee andere cafés op de weg terug naar mijn hotel.