|
Vorige - Overzicht - Nepal/Tibet - Volgende Zondag 23 september 2007 Samye - Meditatiegrotten ’s Nachts heb ik niet mijn nacht gehad. Slecht geslapen en lang getwijfeld of ik wel mee zou gaan met de wandeling vandaag. Uiteindelijk voel ik me ’s morgens wel weer goed en besluit mee te gaan met de klim naar het klooster en de meditatiegrotten. We ontbijten weer bij Friendship. De bestellingen voor de lunch van de avond ervoor zijn nogal door elkaar verpakt en het is niet duidelijk wat wat nu precies is. Iedereen besluit gewoon enkele gerechten mee te nemen en we delen het wel onderweg. In een open truck rijden we naar het begin van de wandeling. Buiten is het net tien graden en achterin de truck is het dan ook behoorlijk fris. Veel tijd om daar over na te denken hebben we niet (en met trui en regenjas aan tegen de wind), want we moeten ons goed vasthouden over de hobbelige weg. Onderweg nemen we nog twee Tibetaanse vrouwen mee die langs de weg wandelen. Om op te warmen leren we ze het liedje hoofd-schouders-knieën-teen. Na krap een uur arriveren we bij een parkeerterreintje. Hiervandaan start de beklimming naar de grotten. We wandelen langs velden die volop versierd zijn met gebedsvlaggetjes. De gekleurde vlaggetjes zijn over de hele berghelling te zien. Ook passeren we gebedsmolen die aangedreven worden door waterkracht. De route gaat langzaam omhoog en na ongeveer een kwartiertje bereiken we het nonnen-klooster. Binnen zijn de nonnen aan het bidden. Ook dit klooster is volledig gerestaureerd. Vanaf het dak hebben we al een prachtig zicht over de vallei. Vanaf het klooster stijgt de route steiler omhoog. Omdat de snelheid van het klimmen per persoon verschilt valt de groep uiteen. Iedereen klimt op zijn eigen snelheid. De route is goed te belopen, maar soms staan we te twijfelen welke weg we moeten nemen. Passerende monniken wijzen vriendelijk de juiste weg omhoog totdat we bij de huizen aankomen. Bij de Stupa hebben we veel bekijks en mogen we foto’s maken van de nonnen. Het terugkijken op de digitale camera leidt tot hilariteit. Al snel moeten we meerdere foto’s maken. Als we uiteindelijk doorlopen zien we de kopgroep lopen. Wij lopen naar hen toe en gezamenlijk nemen we de lunch. Iedereen neemt wat van de verschillende gerechten. Na de lunch gaan René en Jozalien nog door voor de top van de berg. De rest keer in eigen tempo terug naar het beginpunt. Bij de huizen worden we gewezen op één van de grotwoningen. We worden binnen uitgenodigd voor een bezichtiging. Het kleine hutje is tegen een grot aangebouwd, waarin een klein kapelletje gemaakt is. Leuk om toch zo’n grotwoning van binnen gezien te hebben. Het dalen gaat veel sneller dan het stijgen. Beneden in het restaurant treffen we ook de andere lopers en als de groep weer compleet is, rijden we terug naar Samye. Eigenlijk zouden we pas om vier uur terug gaan, maar aangezien iedereen weer beneden is gaan we een uur eerder. De terugweg is nog heftiger dan de heenweg qua stuiteren. Al is het alleen al omdat ik nu helemaal achterin zit en op de heenweg tegen de cabine. Geregeld kom is centimeters van de bank los en moet me stevig vasthouden. Gelukkig bereiken we veilig en wel het Samye kloostercomplex. Op de binnenplaats neem ik mijn eerste Lhasa biertje. Ik heb het verdiend vind ik zelf. Daarna ga ik naar de Public Showers. Het gerucht ging dat het warm water al op is, en helaas blijkt dit te kloppen. Het valt niet mee lekker te douchen onder de koude straal.’s Avonds eten we in het restaurant in het klooster. Hier ontmoeten we ook de andere Sawadee groep. Na het eten gaat iedereen op tijd naar bed. ’s Nachts hoor ik geschuif langs de deur. Als ik de deur open maak voor een nachtelijk toiletbezoek (verdieping hoger op dakterras) ligt een schaap tegen onze deur. Het dier zocht de warmte van de kamers en schrikt overeind. Dat onze kamer op de eerste verdieping is maakt hem waarschijnlijk niet uit. Als ik terug kom van toilet ligt hij één kamerdeur verder te slapen. Maandag 24 september 2007 Samye - Yumbu Lagangpaleis - Lhasa We pakken de koffers weer en na het ontbijt verlaten we Samye. De bagage wordt weer op het dak geladen. Hoewel wij de bus alleen gehuurd hebben willen verschillende Tibetanen met ons meerijden met een staanplaats. Wij vinden het prima en de bus vult zich. Bij de boot wordt de bagage overgeladen en we varen naar de overzijde. De stroming staat gunstig en in een half uurtje naderen we de overzijde. Vlak voor de andere oever worden de zwemvesten weer uitgedeeld. Waarschijnlijk is alleen aan deze kant controle. Het ziet er niet naar uit dat de stroming in het water hier gevaarlijker is. Aan de overzijde staat onze chauffeur ons weer op te wachten. Hij heeft ondertussen de band laten repareren. Met de bus rijden we naar het Yumbu Lagangpaleis. Onderweg passeren we mooie bergen en opvallend genoeg ook prachtige zandduinen. Het Yumbu Lagangpaleis ligt precies boven op een rotspunt en is daardoor prachtig voor de foto. Het paleis is net als de meeste kloosters in Tibet geheel gerestaureerd na de verwoestingen tijdens de culturele revolutie. Het paleis is zeer toeristisch. Bij het parkeerterrein worden we direct aangesproken door verkopers en we kunnen kiezen voor een ritje op een paard, ezel, yak en zelfs kameel. Wij kiezen voor de benenwagen. Verkopers van vlaggetjes en kettingen lopen de gehele weg naast ons, ondanks ons “nee”. Het entree voor het paleis is relatief duur (70 Yuan;ongeveer 7 euro), zeker omdat het paleis binnen maar twee vertrekken heeft. Van buiten is het paleis daarentegen veel mooier. We klimmen op de nabijgelegen berg voor een nog mooier kodak-punt. Weer terug in de bus rijden we weer in de richting van Lhasa. Er staat eigenlijk nog een tempel op het programma, maar er heerst een zekere tempelmoeheid. Jozalien stelt voor de tempel over te slaan en iedereen vindt het wel prima. Er komen nog tempels en kloosters genoeg gedurende de reis.We lunchen onderweg en rijden daarna in vier uur terug naar Lhasa. Bij het hotel pikken we de bagage op en rijden door naar het New Mandela hotel. Het hotel ligt precies aan de andere kant van de Tibetaanse wijk. Het is lekker om onder de warme douche te kunnen stappen en ook het vaste toilet voelt weer lekker aan. De darmen zijn nog wel van slag, maar ik heb er niet zo’n hinder meer van. In het hotel treffen we ook Herman weer. Het gaat gelukkig weer beter met hem, zodat hij gewoon de reis voort kan zetten. ’s Avonds eten we op het dakterras van het New Mandela restaurant aan de rand van het Barkhor Square. Vanaf het terras zien we de zonsondergang over de Jokhang tempel. Na het eten lopen we in het donker terug naar het hotel. Het hotel ligt minder leuk als het vorige hotel, maar we moeten het er mee doen. We kopen extra water in het winkeltje naast het hotel en gaan naar bed. Vorige - Overzicht - Nepal/Tibet - Volgende |