Reisverslag In de voetsporen van Marco Polo

28 april - 1 juli 2012 (65 dagen)


Turkije > De Koerdische hoofdstad Diyarbakir

Dag 8 - Zaterdag 5 mei 2012

Mijn reisdoel voor vandaag is Diyarbakir. Een reisafstand van net 150 kilometer. Diyarkabir is een stad met 800.000 inwoners. Het merendeel van Koerdische afkomst. Diyarkabir wordt daarom onofficieel ook wel de Koerdische hoofdstad genoemd. Het oude centrum van de stad wordt volledig omringd door een zes kilometer lange verdedigingsmuur. Ook mijn hotel ligt net binnen de stadsmuur. Rond elf uur arriveer ik in Diyarbakir. Ik leg mijn bagage op mijn hotelkamer. Omdat ik morgen al weer door reis naar Van, benut ik de middag goed om Diyarkabir te ontdekken. Ik bezoek de Nebi Camii moskee. De moskee is opgebouwd uit witte en zwarte steenlagen. Een bouwstijl die kenmerkend is voor Diyarbakir.

Turkije - De gerestaureerde karavanserai van Diyarkabir

Ik vraag een oudere man of ik naar binnen mag gaan. Hij knikt instemmend. De kleine moskee heeft een mooie oude uitstraling. Weer buiten volg ik mijn route langs de stadsmuur tot de citadel. Net door de toegangspoort beklim ik de muur. Vanaf de tien meter hoge stadsmuur heb ik uitzicht over de citadel en de oude stad. Ik zie kinderen spelen in een zwembad onder aan de muur. Ze gebaren mij dat ik een foto moet maken als zij het water in springen. Veel huizen binnen de stadsmuur zijn beschadigd of worden afgebroken. Zou deze schade door een aardbeving gekomen zijn of is er sprake van stadsvernieuwing? Terwijl ik op de muur loop begint het te spetteren. Ook hoor ik de donder in de verte. Al snel regent het flink. Snel loop ik terug naar de stadspoort om te schuilen. De plattegrond van Diyarkabir is eigenlijk heel eenvoudig. Een ommuurd centrum, met op alle windstreken een toegangspoort. Van oost naar west en van noord naar zuid lopen twee doorgaande wegen. Op de kruising van deze beide wegen sla ik linksaf, richting de Behram Pasa moskee. Helaas blijkt deze moskee in de steigers te staan. Via de smalle straatjes van de bazaar, kom ik bij de Hasan Pasa Hani karavanserai. Een gezellige gerestaureerde karavanserai met veel tapijtverkopers en horeca. Op de eerste verdieping bestel ik een mixed lunch.

Turkije - De knusse bazaar van Diyarkabir in Oost-Turkije

Terwijl ik uitkijk over de binnenplaats van de karavanserai wordt de hele tafel vol gezet met hapjes. Allerlei soorten kazen, honing, yoghurt, sauzen, oplijven, salades en fruit. Teveel om op te noemen en vooral teveel om op te eten. Na de lunch ga ik op zoek naar de Keldani Kilisesi. Net voor deze christelijk kerk, passeer ik de vier-voetige minaret. Deze minaret van de Seyh Mutahhar moskee, staat op vier kleine pilaren van twee meter hoog. Ik loop onder de minaret door, naar de moskee. De moskee is simpel ingericht, maar zeer sfeervol. Als ik weer buiten kom, passeert een groepje Turkse jongeren. Zij willen met mij op de foto. Geen probleem natuurlijk, maar ik kijk er toch van op. Zij slaan dezelfde zijstraat in. De toegangspoort van de kerk is gesloten. Ik heb de moed al opgegeven, maar zij kloppen op de deur. De deur wordt geopend en gezamenlijk bezoeken we de kerk. Het blijkt alleen niet de Keldani Kilisesi kerk te zijn. Deze kerk ligt net achter deze kerk. Ik loop om de hoek voor de Keldani kerk. Ook hier is de poort gesloten. Ik gebruik de deurklopper en word binnen gelaten. De Keldani is een knusse Roman Catholic church. Als laatste kerk bezoek ik de Maryem Ana Kilisesi (Heilige Maria kerk). Deze Syrische orthodoxe kerk ligt in het zuidwesten van de oude stad. De caretaker, Josef, laat mij binnen. Ik de kerk vertelt Josef dat de uitgestalde koran in Nederland gedrukt is. Hij draagt een stukje uit het heilige boek voor. Als toegift opent hij de deur naar de naastgelegen Jacobskerk, met een drietal oude altaren. Als dank voor een kleine donatie, staat Josef er op om een kopje thee aan te bieden. Onder het prieeltje in de kerktuin drink ik mijn thee. Als afsluiting van mijn tour door Diyarkabir loop ik een stuk over de gerestaureerde stadsmuur. Bij de zuid-poort daal ik weer af. Hier staat het karavanserai hotel. Op de binnenplaats van het hotel bestel ik een heerlijk biertje. Ik laat de dag aan mij voorbijgaan. Dit is één van de weinige plekken in Diyarkabir waar alcohol te verkrijgen is. Waarschijnlijk is het ook één van de laatste biertjes voor de komende drie weken. In Iran is alcohol niet toegestaan.



Amerikaanse helicoptersDe restanten van twee verongelukte Amerikaanse helicopters, bij een bevrijdingsactie van de Amerikaanse ambassade in 1978
Plein SanandajHet centrale plein van Sanandaj bij avond
Mount AraratDe ruim vijf kilometer hoge Mount Ararat. Hier zou Noach met zijn ark gestrand zijn na de zondvloed.
Mausoleum KashanEen klein mausoleum in de buitenwijken van Kashan

Reisverslag In de voetsporen van Marco Polo

Dag 1 | Turkije > De vlucht naar Ankara
Dag 2 | Turkije > Het mausoleum van Atatürk
Dag 3 | Turkije > Op weg naar Cappadocië
Dag 4 | Turkije > Ballonvaart over de rotsformaties
Dag 5 | Turkije > Regen in Kahta
Dag 6 | Turkije > In dichte mist op Nemrut Dagi berg
Dag 7 | Turkije > Het vrijdaggebed in Sanliurfa
Dag 8 | Turkije > De Koerdische hoofdstad Diyarbakir
Dag 9 | Turkije > De gevolgen van de aardbeving in Van
Dag 10 | Turkije > Het eiland Akdamar in het Van meer
Dag 11 | Turkije > Het Ishak Pasha Paleis in Dogubayazit
Dag 12 | Iran > De grens over naar Iran
Dag 13 | Iran > Te gast in een grotwoning
Dag 14 | Iran > De Troon van Salomon
Dag 15 | Iran > Koerdisch eten in het park
Dag 16 | Iran > Een middagtour door Hamadan
Dag 17 | Iran > Het mausoleum van Fatima in Qom
Dag 18 | Iran > Op het dak van de bazaar van Kashan
Dag 19 | Iran > Het rode bergdorp Abyaneh
Dag 20 | Iran > Dwalen door Esfahan
Dag 21 | Iran > Een windhoos op het plein
Dag 22 | Iran > De schrijn van Sayyed Ahmad
Dag 23 | Iran > Lokale ontmoetingen in Shiraz
Dag 24 | Iran > De graftombe van Cyrus in Pasargadae
Dag 25 | Iran > De woestijnstad Yazd
Dag 26 | Iran > Helikopters in de woestijn
Dag 27 | Iran > De gouden tombe van Imam Reza
Dag 28 | Iran > Opnieuw naar de Heilige Schrijn
Dag 29 | Turkmenistan > Over de grens naar Turkmenistan
Dag 30 | Turkmenistan > Ashgabat: Bijzonder en bizar
Dag 31 | Turkmenistan > Lange busrit naar Mary
Dag 32 | Turkmenistan > De werelderfgoed stad Merv
Dag 33 | Oezbekistan > Moskeeën en Madrasses in Bukhara
Dag 34 | Oezbekistan > Op het dak van de madrassa
Dag 35 | Oezbekistan > Het oude paleis van Timur Lenk
Dag 36 | Oezbekistan > Het Registan plein in Samarkand
Dag 37 | Oezbekistan > Voetbalwedstrijd Oezbekistan - Iran
Dag 38 | Kazachstan > Computerstoring aan de grens
Dag 39 | Kazachstan > Wandelen in Aksu Djabagly Nature Park
Dag 40 | Kirgizië > Het Ala-Too Square in Bishkek
Dag 41 | Kirgizië > De waterval in Ala Archa natuurgebied
Dag 42 | Kirgizië > Tamchi aan het Issyk Kul meer
Dag 43 | Kirgizië > De oude houten kathedraal van Karakol
Dag 44 | Kirgizië > Overnachten in een yurt
Dag 45 | Kirgizië > Te paard door de vallei
Dag 46 | Kirgizië > Door de bergen naar het Sol Kul meer
Dag 47 | Kirgizië > Regen en sneeuw rond Sol Kul
Dag 48 | Kirgizië > Karavanserai van Tash Rabat
Dag 49 | China > De Torugart pas over China in
Dag 50 | China > Kashgar, de stad van de Oeigoeren
Dag 51 | China > Koeien en geiten te koop
Dag 52 | China > Per trein door de Taklamakan woestijn
Dag 53 | China > Death Valley van China
Dag 54 | China > Ruïnes van Jiaohe en Gaochang
Dag 55 | China > De zandduinen van Dunhuang
Dag 56 | China > De Boeddhistische Mogao grotten
Dag 57 | China > Het fort van Jiayuguan
Dag 58 | China > Tempel van de acht onsterfelijken
Dag 59 | China > Het Terracottaleger van Xian
Dag 60 | China > Fietsen op de muur van Xian
Dag 61 | China > De Verboden Stad
Dag 62 | China > Regenachtige Temple of Heaven
Dag 63 | China > Op de Chinese muur
Dag 64 | China > Ontmoeting met de reuze panda
Dag 65 | China > Er komt geen bus

Ben jij een wereldreiziger?