Reisavonturen China

Home > China > In de voetsporen van Marco Polo > Reisverslag dag 49

Reisverslag In de voetsporen van Marco Polo

28 april - 1 juli 2012 (65 dagen)


China > De Torugart pas over China in

Dag 49 - Vrijdag 15 juni 2012

Ik heb vannacht niet goed geslapen. Ik had het gewoon koud! Als de wekker gaat, ben ik toe aan een lekkere warme douche en schone kleren. Ik moet het echter doen met een klein straaltje water en wat zeep. Vijf dagen in een yurt is voor mij misschien net iets te veel. Zeker met wat slechter weer. Ik heb alle bewondering voor de lokale mensen. Voor hen is dit de way of life. Vandaag verlaat ik Kirgizië en ga ik op weg naar China. Mijn laatste grensovergang tijdens deze reis. Rond zeven uur in de ochtend rijd ik de vallei van Tash Rabat uit. Het is in tegenstelling tot gisteren prachtig weer. Verschillende marmotten liggen in het zonnetje. Als de bus passeert kiezen ze snel het hazenpad. Terug op de hoofdweg, rijd ik richting de grens. Dit belooft nog een hele opgave te worden. De hoge bergketen in de verte met de besneeuwde bergtoppen vormen de natuurlijke grens tussen China en Kirgizië.

China - Op 3.574 meter op de Torugart pas het grensgebied tussen Kirgizië en China

De eerste controlepost ligt hier ver voor. Zo'n zestig kilometer voor de daadwerkelijke grens wordt mijn paspoort al gecontroleerd. Na deze controlepost, in het militaire gebied tussen China en Kirgizië mogen geen foto's gemaakt worden. Op de hoogste bergpas van 3.574 meter geldt een uitzondering. Vanaf deze bergpas heb ik zicht op de sneeuwtoppen. De route naar de grens is erg slecht. Er ligt geen asfalt en er zijn veel kuilen in de weg. Dimitri rijdt zorgvuldig om de gaten heen. Kilometers rijd ik langs de grens. Ik zie urenlang een hek met prikkeldraad aan mijn rechterhand. Uiteindelijk rijd ik de Torugart pas op. Boven op deze pas ligt de daadwerkelijke grens tussen Kirgizië en China. Ik ga een somber en koud douanegebouw binnen van de Kirgizische douane. Ik leg de douanier uit waarom op het visumformulier 'Dutch' achter mijn naam staat. Veel nut lijkt mijn uitleg niet te hebben. Achter mij krijgen reisgenoten dezelfde vraag. Bovenop de Torugart pas neem ik afscheid van Olga en beide chauffeurs. Ik wandel met mijn reistas over de grens. Aan de andere kant staat de Chinese bus al klaar. Als de bus er nog niet geweest zou zijn, had ik de grens niet over gemogen. Een andere reisgroep staat hier nog te wachten. Mijn nieuwe chauffeur heeft Sadic. Hij rijdt een klein stukje verder voor de bagagecontrole aan Chinese zijde. Ik heb pech. Er is net een Chinese dubbeldekbus voor mij. Alle bagage moet gescand worden. Ik zie talrijke pakjes en dozen uit de bus komen. Vanuit mijn bus zie ik hoe dit proces tergend langzaam verloopt. Als na anderhalf uur wachten alle bagage weer in de bus voor mij geladen is, zijn wij aan de beurt. Ook mijn bagage moet door de scanner. Dit verloopt een stuk sneller omdat iedereen maar één reistas heeft. Nog voor de dubbeldekbus rijden wij verder. Hopelijk kunnen we voor deze bus bij de officiële grens voor de registratie komen. Deze grens ligt echter nog ruim honderd kilometer verder. We rijden de vallei uit. De chauffeur laat de bus kilometers in zijn vrije versnelling van de berg rollen.

China - Een Oeigoerse man in Kashgar

Al snel wordt de eigenlijke reden duidelijk. Er is een probleem met de koelvloeistof. Het begint te stinken in de bus. De motor kookt. De chauffeur stopt bij een huisje langs de weg om water te halen. Voorzichtig giet hij het water in de koeling. Terwijl wij stil staan, passeert de dubbeldekbus ons weer. Rustig rijden we weer verder. Tegen zeven uur - het is twee uur later in China - arriveer ik bij de grens. Er zit niets anders op dan achteraan aan te sluiten in de wachtende rij. De grote bus staat voor ons. Als weer alle bagage uitgeladen moet worden, mag mijn bus gelukkig gelijktijdig uitladen. Ik krijg een stempel voor China in mijn paspoort en de bagage wordt steekproefsgewijs gecontroleerd. Mijn tas gaat open. De douanier bekijkt al mijn reisgidsen. Het is acht uur in de avond als ik officieel China betreed. Dit betekent dat ik zeven uur nodig gehad heb om de grens in zijn geheel te passeren. Ik heb nog nooit zo lang over een grensovergang gedaan. Natuurlijk zat hier ook ruim 160 kilometer over de weg bij inbegrepen. Het is nu nog één uur rijden naar het hotel in Kashgar. Ik overnacht in het hotel in de voormalige Russische ambassade. Een groot statig gebouw. Op de binnenplaats zit John's Café. Een restaurant dat zich richt op toeristen. Ik neem hier mijn maaltijd. Hoewel het al redelijk laat is, hoef ik mij niet te haasten. China hanteert één tijd, de tijd van Beijing. Maar de inwoners van Kashgar hanteren hun eigen tijd. Dit betekent dat het hele leven zo'n twee uur verschoven is. Morgenochtend start ook alles twee uur later.



SpelletjeMannen spelen een spelletje in het park
Bazaar ShirazDe ingang van de bazaar van Shiraz
Smalle straatjesDe kleine smalle straatjes in de woestijnstad Yazd
Ontmoeting in parkEen ontmoeting met een Oezbeeks gezin in Bukhara

Reisverslag In de voetsporen van Marco Polo

Dag 1 | Turkije > De vlucht naar Ankara
Dag 2 | Turkije > Het mausoleum van Atatürk
Dag 3 | Turkije > Op weg naar Cappadocië
Dag 4 | Turkije > Ballonvaart over de rotsformaties
Dag 5 | Turkije > Regen in Kahta
Dag 6 | Turkije > In dichte mist op Nemrut Dagi berg
Dag 7 | Turkije > Het vrijdaggebed in Sanliurfa
Dag 8 | Turkije > De Koerdische hoofdstad Diyarbakir
Dag 9 | Turkije > De gevolgen van de aardbeving in Van
Dag 10 | Turkije > Het eiland Akdamar in het Van meer
Dag 11 | Turkije > Het Ishak Pasha Paleis in Dogubayazit
Dag 12 | Iran > De grens over naar Iran
Dag 13 | Iran > Te gast in een grotwoning
Dag 14 | Iran > De Troon van Salomon
Dag 15 | Iran > Koerdisch eten in het park
Dag 16 | Iran > Een middagtour door Hamadan
Dag 17 | Iran > Het mausoleum van Fatima in Qom
Dag 18 | Iran > Op het dak van de bazaar van Kashan
Dag 19 | Iran > Het rode bergdorp Abyaneh
Dag 20 | Iran > Dwalen door Esfahan
Dag 21 | Iran > Een windhoos op het plein
Dag 22 | Iran > De schrijn van Sayyed Ahmad
Dag 23 | Iran > Lokale ontmoetingen in Shiraz
Dag 24 | Iran > De graftombe van Cyrus in Pasargadae
Dag 25 | Iran > De woestijnstad Yazd
Dag 26 | Iran > Helikopters in de woestijn
Dag 27 | Iran > De gouden tombe van Imam Reza
Dag 28 | Iran > Opnieuw naar de Heilige Schrijn
Dag 29 | Turkmenistan > Over de grens naar Turkmenistan
Dag 30 | Turkmenistan > Ashgabat: Bijzonder en bizar
Dag 31 | Turkmenistan > Lange busrit naar Mary
Dag 32 | Turkmenistan > De werelderfgoed stad Merv
Dag 33 | Oezbekistan > Moskeeën en Madrasses in Bukhara
Dag 34 | Oezbekistan > Op het dak van de madrassa
Dag 35 | Oezbekistan > Het oude paleis van Timur Lenk
Dag 36 | Oezbekistan > Het Registan plein in Samarkand
Dag 37 | Oezbekistan > Voetbalwedstrijd Oezbekistan - Iran
Dag 38 | Kazachstan > Computerstoring aan de grens
Dag 39 | Kazachstan > Wandelen in Aksu Djabagly Nature Park
Dag 40 | Kirgizië > Het Ala-Too Square in Bishkek
Dag 41 | Kirgizië > De waterval in Ala Archa natuurgebied
Dag 42 | Kirgizië > Tamchi aan het Issyk Kul meer
Dag 43 | Kirgizië > De oude houten kathedraal van Karakol
Dag 44 | Kirgizië > Overnachten in een yurt
Dag 45 | Kirgizië > Te paard door de vallei
Dag 46 | Kirgizië > Door de bergen naar het Sol Kul meer
Dag 47 | Kirgizië > Regen en sneeuw rond Sol Kul
Dag 48 | Kirgizië > Karavanserai van Tash Rabat
Dag 49 | China > De Torugart pas over China in
Dag 50 | China > Kashgar, de stad van de Oeigoeren
Dag 51 | China > Koeien en geiten te koop
Dag 52 | China > Per trein door de Taklamakan woestijn
Dag 53 | China > Death Valley van China
Dag 54 | China > Ruïnes van Jiaohe en Gaochang
Dag 55 | China > De zandduinen van Dunhuang
Dag 56 | China > De Boeddhistische Mogao grotten
Dag 57 | China > Het fort van Jiayuguan
Dag 58 | China > Tempel van de acht onsterfelijken
Dag 59 | China > Het Terracottaleger van Xian
Dag 60 | China > Fietsen op de muur van Xian
Dag 61 | China > De Verboden Stad
Dag 62 | China > Regenachtige Temple of Heaven
Dag 63 | China > Op de Chinese muur
Dag 64 | China > Ontmoeting met de reuze panda
Dag 65 | China > Er komt geen bus

Ben jij een wereldreiziger?