Vorige - Overzicht - Nepal/Tibet - Volgende


Maandag 17 september 2007

Kathmandu

Ik sta vandaag vroeg op. We hebben één dag voor Kathmandu en willen hier goed gebruik van maken. Na het ontbijt laten we ons met een taxi naar Pashupatinath brengen. Dit is een Hindostaanse crematie plaats waar de lijkverbrandingen plaats vinden aan de rand van de Bagmati rivier. De taxirit alleen al is een ervaring op zich. De auto’s wurmen zich door de stad en pakken iedere vrije centimeter om vooruit te komen. Het maakt hierbij niet uit of hiervoor de andere rijbaan gebruikt moet worden. Ook maakt iedereen volop gebruik van de claxon. Na ongeveer een half uurtje staan we bij de Pashupatinath site. We kopen een ticket bij het loket. De toegang is vrij voor de lokale bevolking. Al direct loopt een gids naast ons die ons van alles wil gaan vertellen. Wij zeggen hem geen belangstelling te hebben. Toch houdt hij vol. Het zicht op de crematies aan de overzijde van de rivier is een vreemde aangelegenheid. Ik heb meer het idee dat ik naar een film aan het kijken ben. Onze gids blijft onafgebroken informatie geven. We realiseren ons dat we inmiddels aan een fooi vast zitten.
Lijkverbranding in Kathmandu
Weer buiten laat onze gids ook een bejaardentehuis zien en daarna nemen we afscheid. Onze gids is het absoluut niet eens met onze fooi en hevig protesterend loopt hij nog een stukje achter ons aan. Wij wandelen ondertussen naar de Bodhnath tempel. Een van de grootste stupa’s ter wereld. We moeten enkele keren de weg vragen door de woonwijk, voordat we de Stupa boven de huizen uit zien stijgen. We lopen het plein op en lopen klokgewijs rond de Stupa. Rondom het plein zijn vele gebedsmolens en pelgrims draaien de molens rond. Ook wandelen we over de Stupa. Vanaf de tempel aan de overzijde hebben we een mooi uitzicht over het plein. Als ik een monnik vraag of ik een foto mag maken, zegt hij ja en loopt weg. Een andere monnik komt vragen wat er is. De eerste monnik blijkt geen Engels te spreken. Foto’s maken isgeen probleem en hij nodigt mij in de tempel uit. Een oudere monnik is aan het bidden en zegent mij tijdens zijn gebed. Een indrukwekkende gebeurtenis. Met de taxi rijden we terug naar de wijk Thamel.
Durbar Square
We lopen door de smalle straatjes richting Durbar Square, de belangrijkste bezienswaardigheid van Kathmandu. Als we bij het plein aankomen is het inmiddels twee uur. We besluiten eerst te gaan lunchen op een dakterras met uitzicht over de tempels op Durbar Square. Terug op het plein worden we weer belaagd door gidsen. Met de ervaring van vanochtend in ons achterhoofd, besluiten we direct een prijs af te spreken en ook dat we in maximaal één uur de belangrijkste punten willen zien. Onze gids, Marten, leidt ons langs de tempels en hij geeft de nodige uitleg over het paleis, de inscripties en boeddha beelden. Na iets meer dan een uur hebben we Durbar Square bekeken en wandelen we naar de Swayambhunath tempel, de tempel van de apen. Onze gids biedt zich ook aan als gids aldaar, maar daar bedanken we voor. Via de straatjes van Kathmandu lopen we naar de tempel. De tempel ligt aan de rand van de stad. Via een hoge trap bereiken we de Stupa van de Swayambhunath tempel. Al halverwege de trap heb ik mooi zicht op de tempel. Als ik me omdraai kijk ik uit over Kathmandu-stad. Hiervandaan zie je pas hoe groot Kathmandu is. Vanaf deze tempel nemen we weer een taxi terug naar het hotel. We geven de chauffeur het kaartje van het hotel en hij rijdt ons naar de wijk Thamel. Hij rijdt door de hele kleine straatjes en rijdt tot precies voor de deur van ons hotel. De portier van het hotel opent vervolgens de taxideur. ’s Avonds bezoeken we een Nepalese eet- en dansavond. Diverse gangen worden uitgeserveerd door een serie obers met elk één gerecht, terwijl wij praktisch op de grond op lage stoelen zitten. Ondertussen wordt de avond met muziek en dans aangevuld.


Dinsdag 18 september 2007

Kathmandu - Lhasa

’s Nachts regent het flink. Ik ga zelfs bij het open raam kijken of het niet inregent. Dit is niet het geval. Om kwart over zes loopt de wekker af. Ik pak de spullen in en na het ontbijt rijden we om zeven uur richting het vliegveld. De straten zijn nat, maar het regent niet meer. Vandaag vliegen we naar Lhasa en de vlucht gaat over de Himalaya. Jozalien hoopt dat als we op tijd op het vliegveld zijn, we misschien raamplaatsen kunnen bemachtigen. Op het vliegveld blijkt dat meer toeristen dit bedacht hebben. We worden uiteindelijk gewoon op volgorde ingecheckt en zitten op twee rijen in het vliegtuig. Slechts een enkeling heeft een raamplaats. Ik zit in het middenstuk en zal niet veel van de bergen kunnen gaan zien. De bagage controle is streng. Ik word weldrie keer gefouilleerd, krijg twee keer een bagagescan en eenmaal wordt de handbagage opengemaakt. Dit is standaard. Dit betekent ook geregeld in de rij staan. Chinezen hebben een eigen begrip over wachtrijen. Bij herhaling lopen ze langs een wachtrij om vervolgens vooraan in te schuiven. Als we ze vervolgens wijzen op de rij kijken ze alsof ze het nog nooit gezien hebben. Na de laatste fouillering bereiken we uiteindelijk het vliegtuig.
Het Potala paleis
Met anderhalf uur vertraging door het slechte weer stijgt het vliegtuig op. De start is op de monitor in het vliegtuig te volgen via een camera op de voorkant van het vliegtuig. Onderweg is de Mount Everest door de bewolking niet te zien, maar wel andere Himalaya reuzen. Ook is het blauwe water van het Yamdrok Tsomeer goed zichtbaar. Dit meer gaan we later onze reis nog bekijken. We landen één uurtje later in Lhasa, maar de klok gaat twee uur en een kwartier vooruit. In heel China – en dus ook Tibet – is één tijdszone. Hierdoor is het ’s morgens in Tibet lang donker en ’s avonds langer licht. Dit betekent ook dat het nu al vier uur ’s middags is en dag snel opschiet. De luchthaven van Tibet ligt anderhalf uur van de hoofdstad. Met de bus rijden we naar Lhasa. In de bus maken we kennis met Thasi, onze Tibetaanse gids, die ons zal begeleiden tijdens de reis. Via breed aangelegde wegen rijden we Lhasa binnen. Al van ver zien we het Potala paleis hoog boven de stad liggen. We rijden eerst langs de bank, maar deze is – het is nu inmiddels half zeven – al gesloten. Morgen ga ik het opnieuw proberen. Ons hotel ligt even verderop aan de rand van de Tibetaanse wijk. Bij het hotel wisselen we alvast dertig euro om vanavond te eten en te drinken. Lhasa ligt op 3.650 meter hoogte en om gewend te raken aan de hoogte is het noodzakelijk om rustig aan te doen en veel water te drinken. Geadviseerd wordt om zeker drie liter per dag te drinken. We eten bij het restaurant Thasi 2, een Tibetaans restaurant geadviseerd vanuit de Lonely Planet Tibet. Het restaurant is een klein eetlokaal met zo’n 30 stoelen. Ik bestel een soep en een lichte maaltijd. Iedereen heeft licht last van de hoogte, al moet ik zelf zeggen dat ik er nog geen last van heb.



Vorige - Overzicht - Nepal/Tibet - Volgende