|
Vorige - Overzicht - Frans Guyana/Suriname - Volgende Dinsdag 26 september 2006 Rondwandeling Paramaribo We zitten om acht uur aan het ontbijt. Vandaag doen we dag één uit het officiele programma. De gids voor de stadswandeling, Jacqueline, komt ons om kwart voor negen ophalen. Met een busje rijden we naar het centrum. Bij ’t Vat stappen we uit. Jacqueline leidt ons in ongeveer drie uur door het centrum van Paramaribo en onderweg vertelt ze over de geschiedenis van Suriname en de geschiedenis van de stad. Vanaf de Palmentuin lopen we langs Fort Zeelandia rcichting het onafhankelijkheidsplein. Via gezellige straatje met wit geschilderde houten huizen komen we bij de Paules en Petrus Kathedraal. Jacqueline vertelt dat de Kathedraal voor acht miljoen gerestaureerd moet worden, maar dat hier nog geen geld voor is. Bij de winkelstraten passeren we de synagoge en de moskee. Het is bijzonder dat deze twee gebouwen naast elkaar staan in de stad. Via de bazaar komen we uiteindelijk bij de waterkant uit. Hier krijgen we nog een drankje en een hapje aangeboden en eindigt de rondtour. We besluiten in het centrum te blijven en niet met het busje terug te rijden. Naast Fort Zeelandia nemen we een drankje op een terras en stippelen onze route uit. In de winkelstraten bezoeken we enkele mall’s. Een mall is een winkelcentrum met meerdere zaken onder één dak. Na wat zoeken vindt Jan een opblaaskussentje bij de Blokker. De zonnebrand die ik zocht blijkkt lastiger te vinden (althans een herkenbaar merk). In diverse winkels vragen we er om, maar tevergeefs. Het is inmiddels drie uur geweest en als lunch nemen we een hamburger bij de enige Mac van Suriname. Buiten nemen we een taxi naar het winkelcentrum Maitraite winkelcentrum, net achter ons hotel. Hier kopen we vis benodigdheden voor de jungletocht, maar ook hier kunnen we geen goede zonnebrand vinden. Als laatste poging bezoeken we de Chengs supermarkt. Tot onze eigen verbazing treffen we hier wel nivea zonnebrand factor dertig aan. Op het terras bij het hotel ontmoeten we de andere Sawadee groep. Zij zijn net teruggekeerd van de jungletocht en zitten vol verhalen. Vele tips krijgen we over ons heen gestort. In ieder geval zijn zij dol enthousiast over de tocht en dat is een goed vooruitzicht. ’s Avonds eten we bij het terrasje nabij Nieuw Amsterdam aan de Suriname Rivier. Na het eten blijven we hier nog enkele biertjes drinken tot de zaak om kwart voor elk zijn deuren sluit. Met de taxi rijden we terug naar het hotel.Woensdag 27 september 2006 Paramaribo - Brownsberg Vandaag laten we opnieuw de hoofdbagage op de hotelkamer en vertrekken we voor één nacht met berpekte bagage. Vandaag en morgen maken we een uitstapje naar Brownsberg. We rijden al om acht uur Paramaribo uit richting het zuiden. Bij het Clarence Seedorf stadion houden we een korte stop. Seedorf heeft dit stadion naast het huis van zijn ouders laten bouwen om het voetbal te stimuleren in Suriname. Waarschijnlijk traint hij hier ook op strafschoppen. Even verderop passeren we de Suralco fabriek. Bij de Suralco fabriek houdt ook het asfalt op en gaat de weg over in een soort gravel, een restproduct van Bauxiet. Het gravel stuift op en snel doen we alle ramen dicht. Het stof blijkt toch door de kieren van de bus te komen en al snel kleurt alles oranje. Onderweg passeren we veel vrachtwagens op weg naar de fabriek. Nadat een vrachtwagen gepasseerd is, rijden we door één mist van oranje stof. De chauffeur rijdt de bus simpel langs de vele kuilen in de weg. Na twee uur hobbelen en stuiteren over de onverharde weg, arriveren we op de top van de Brownsberg in het natuurpark. Het is inmiddels half twaalf. Ons huisje heeft een prachtig uitzicht over het Brokopondomeer, het grote stuwmeer ter grote van de provincie utrecht. We wandelen eerst naar een uitkijkpunt. Glyde, onze gids op de Bronwsberg, geeft uitleg over de flora en fauna. Op de terugweg zien we een grote groep apen vlak bij ons huisje door de boomtoppen voorbij trekken. In het restaurant lunchen we met rijst, bonen, een soort spinazie en andere lokale gerechten. Het “kattenhaar” leek op een soort aardappel, maar smaakte er niet naar. Een nogal droge bal en was niet echt lekker. ’s Middags maken we een wandeling door het natuurpark. We wandelen naar de Irene waterval. De waterval ligt 400 meter lager in hoogte en de route er naar toe is soms behoorlijk steil. Dat belooft wat voor de terugweg. We wandelen langs prachtige woudreuzen met enorme wortelstructuren. Het enige nadeel zijn de vele steekvliegen die ons ongevraagd willen vergezellen. Vooral donkere kleding vinden zij fijn. Bij de waterval vullen we de waterflessen weer. Dit zullen we nodig hebben voor de terugweg. De klim is behoorlijk pittig, maar gestaag beklimmen we de trappen omhoog. Rond zes uur is iedereen weer boven, ruim op tijd voordat het donker wordt. Inmiddels was het huisje schoon gemaakt. Iedereen zoekt een slaapplaats uit in een van de kamers. ’s Avonds eten we een soort gevulde soep met redelijk wat zout erin. Na het eten zitten we op de veranda tot bedtijd.Vorige - Overzicht - Frans Guyana/Suriname - Volgende |