|
Vorige - Overzicht - Noorwegen - Volgende Zaterdag 1 september 2001 Bergen - Hardangervidda - Vøringsfoss - Hemsedal Varmorgen stond Bergen op het programma. Na het ontbijt vertrok de bus richting de stad. Het hotel lag vlak bij het vliegveld en dat was nog zo'n zestien kilometer van het centrum. Het regende licht, maar kleine strookjes blauwe lucht waren al te zien. We hadden twee uur de tijd om Bergen te bezichtigen. Allereerst heeft Ruud ons rondgeleid voor de Bryggen. De bryggen zijn de beroemde houten handelshuizen uit de Hanzetijd. De voornamelijk Duitse kooplieden lieten deze huizen bouwen vlak bij de haven. Achter de fraaie havenkade bleek een wirwar van kleine straatjes te zijn met huisjes. Helaas is in de afgelopen eeuwen de wijk regelmatig getroffen door brand. De laatste keer was dat in 1957. het afgebrande deel was niet meer te herstellen. Op de plek van de brand van 1957 is nu het SAS hotel gevestigd. De huisjes zijn momenteel vooral in gebruik door kunstenaars en winkeliers. Via de bryggen kwamen we in de haven bij de vismarkt. Zoals Ruud aangegeven had waren de ansichtkaarten hier inderdaad 2 NOK (0,25 euro) in plaats van 4 tot 9 NOK (0,51 tot 1,16 euro) elders. Hier hebben we dan ook de kaarten aangeschaft en liepen tussen de viskraampjes door. Aan de hand van de stadswandeling liepen we richting de Mariakirke en de Dom van Bergen. Beide waren nog niet open. Via gezellige winkelstraatjes verkenden we de stad. Zo nu en dan hadden we de paraplu nodig, maar net zo vaak kwam het zonnetje lekker door. Teruggekomen bij de haven hebben we wat broodjes gekocht voor de lunch. Er is namelijk vandaag nauwelijks tijd voor een lunchstop. We zijn opnieuw door de smalle straatjes van de bryggen gelopen. Het zonnetje scheen nu en dan ziet het er veel gezelliger uit. Per toeval ontdekte we een trap omhoog naar een galerij waar we door liepen. Dat gaf een extra mooi beeld van dit oude stadsgedeelte. Rond 11.00 uur waren we terug bij de bus. Vanuit Bergen reden we langs het Hardangerfjord richting Kwanndal om bij Bruravik het fjord over te steken met de veerboot richting Brimmes. We waren hier een half uur te vroeg, maar gelukkig was de zon al lekker doorgekomen en konden we heerlijk genieten van het prachtige uitzicht op een bankje in de zon. Bij Eidfjord namen we afscheid van de fjorden en gingen het Trollenland is. Deze omgeving kenmerkt zich door de grillige vormen van de bergen en rotsblokken. Ruud maakte de trollenroute extra spannend door Trollen geluiden te maken in de tunnels. De Trollenroute leidt naar de hoogvlakte van de Hardangervidda. Aan het begin van de hoogvlakte bezochten we het Hardangervidda natuur museum. Hier werd onder meer een film vertoond van de hoogvlakte en de natuur in de verschillede jaargetijden. Door het panoramascherm gaf dit een fantastische overzicht. Ook waren de verschillende dieren in het gebied te zien en de talrijke watervallen. In de rest van het museum was veel van de natuur te zien op de hoogvlakte. De hardangervidda was jarenlang een onbegaanbaar gebied, maar door de aanleg van de autoweg meer begaanbaar geworden. De route ligt boven de duizend meter en dus boven de boomgrens. In de winter is dit gehele gebied bedekt onder een dikke laag sneeuw. Het gebied is dan ook populair voor de winterport. In de zomer trekken veel Noren er op uit op een van de ruim duizend meertjes in het gebied. Door de combinatie met de blauwe zonnige lucht gaf dit schitterende plaatjes van de natuur. Op de Hardangervidda hebben we een bezoek gebracht aan de Vorringvoss (Voring watervallen). Deze watervallen hebben een hoogte van zo'n 180 meter en vanaf het uitkijkpunt gaf dit een mooi uitzicht, zeker samen met de laaghangende bewolking. De watervallen bestaan uit drie waterstromen. Na de hoogvlakte hebben we de hoofdweg vervolgd richting Geilo en richting Gol. Onderweg passeerde we de staafkirke van Torpo, die we enkel van een afstandje gezien hebben. Vanaf Gol namen de weg richting het Hemsedal. Iets voor 19.00 uur kwamen we in het hotel aan. Het hotel lag zo'n zes kilometer buiten het dorpje Hemsedal. Hemsedal is vooral in de winter geliefd als wintersportplaats, maar in de zomer is het vrijwel uitgestorven. Wij waren dan ook de enige gasten in het Hotel. 's Avonds zaten we na het eten nog wat na te praten in het restaurant. We hadden trek in een drankje, maar de serveerster was nergens te bekennen. Niet in de bar, niet in de receptie en niet in de keuken. Ruud wist twee biertjes tevoorschijn te toveren uit de koelkast in de bar. Echter zijn biertje bleek niet meer goed te zijn. Daarna begon de jacht naar de fles wijn of de serveerster. Het hotel bleek praktisch verlaten om tien uur 's avonds en de bediening was nergens te vinden. Ruud 10:40 was alles doorzocht, maar niets gevonden, toen het meisje van de bediening kwam om het licht uit te doen. Echter wij waren er nog en bij haar hebben we wijn besteld. Wel moest direct afgerekend worden. Om elf uur gingen we naar onze kamer.Zondag 2 september 2001 Hemsedal - Flåm - Ål - Hemsedal Vandaag was het eigenlijk de vrije dag. Ruud heeft voorgesteld om de treinreis van Flåm naar het Myrdal te maken door de bergen en vervolgens met de trein richting Ål te reizen. Dit kost 350 NOK (45 euro) per persoon. Iedereen vond dit een goed idee en Ruud had de trein al in Trondheim gereserveerd. Svein was bereid om ons met de bus naar Flåm te rijden. We hadden uitgeslapen en vertrokken pas om tien uur. Het weer was wat minder en het regende licht. We reden met de bus de route van gisteren terug via Ål naar Geilo. Even na Geilo bogen we af richting Aurland. Aurland is een rijke provincie omdat ze hier veel energie opwekken uit waterkracht. Hiervoor zijn wel diverse watervallen afgedamd door krachtcentrales. De route liep verder door het Hallingdal en het Strandkwarde (zoutmeer). Onderweg hielden we een koffiestop in een kleine nederzetting nabij het meer. Bij dit restaurant stonden diverse vakantiehuisjes die in de zomer te huur zijn. Eén huisjes hebben we van binnen bekeken. Op weg naar Flåm kwamen we langs het begin van de 24,5 kilometer lange lærdaltunnel, waarvan we eerder deze reis de film gezien hadden. Wij gingen er niet doorheen, maar op de terugweg is het voor Svein wel de kortste route. Via de Aurlandsfjord bereikte we Flåm. Flåm is een klein plaatsje aan het einde van het Aurlandsfjord en is tevens het beginpunt van de Flåmsbane. Deze spoorlijn loopt dwars door de bergen en is 20 kilometer lang. In de 20 kilometer stijgt de trein maar liefst van 2 naar 866 meter hoogte. Hiermee is dit traject het steilste traject in Europa voor treinen zonder tandrad. De trein heeft dan ook vijf verschillende remsystemen. Voordat de trein vertrekt hadden we nog ruim de tijd om het plaatsje en de haven te bezoeken. De havenkade is gevuld met souvenirwinkeltjes. Aan de kade heb je een prachtig uitzicht over de Aurlandsfjord.. In een van de winkeltjes heeft Rita een prachtige Noorse jas gekocht. Tijdens het passen waren niet alleen de medereizigers het er over eens dat de jas prachtig stond, ook de andere toeristen knikten vriendelijk instemmend. Om tien over vier vertrok de treinrit naar de bergtop. In drie talen warden de bezienswaardigheden aangekondigd en af en toe reed de trein speciaal langzamer voor foto's. Bij de grote waterval stopte de trein zelfs helemaal zodat iedereen uit kon stappen om een kijkje te nemen. Zeker de massaal aanwezige japanners maakte hier gebruik van op de voor hen zo gebruikelijk wijze. Na een uurtje arriveerde de trein op het station van Myrdal. De aansluitende trein was al volgeboekt, dus moesten we een uurtje wachten. Dit was de doorgaande trein van Bergen naar Oslo. Wij zouden de trein namen van Myrdal tot Ål. Tot de trein arriveerde hebben we in de restauratie wat gedronken. Ook hebben we René gebeld om hem te feliciteren met zijn verjaardag. Om tien voor zes arriveerde de trein precies op tijd. We waren verdeeld over drie wagons. De treinreis liep over de Hardangervidda. Onderweg passeerde we Finse. Finse is het hoogste gelegen station van Noorwegen op zo'n 1100 meter. Dit is ver boven de boomgrens en grote delen van het jaar bedekt met sneeuw. Om de treinbaan sneeuwvrij te houden zijn houten overkappingen gemaakt langs de route. Diverse passagiers zullen deze kappen op de foto hebben omdat ze bij het afdrukken net te laat waren. Om 19:17 uur kwam de trein aan in Ål. Svein stond hier al met de bus te wachten en reed ons naar het hotel in Hemsedal, hetzelfde hotel als gisteren. Om iets over achten arriveerde we bij het hotel en gingen snel daarna eten. Na het eten heeft Frenk op het grote videoscherm zijn video laten zien. Leuk om de beelden terug te zien. Op de kamer hebben we nog wat gedronken en tennis gekeken.Vorige - Overzicht - Noorwegen - Volgende |