|
Vorige - Overzicht - Cuba - Volgende Zondag 22 mei 2005 Vliegen boven Caya Coco Om negen uur hadden we afgesproken voor het ontbijtbuffet. Bij de meeste werd dit iets later. Na het ontbijt liepen we naar het strand en nestelden ons op een standbed. Samen met Leo heb ik langs het strand gelopen langs de andere resorts. Bij het strand waar geen resorts meer waren nam de rommel op het strand ook flink toe. Toen we, na zo’n drie kwartier, niet meer verder konden, keerden we om en liepen weer terug bij het Sol Caya Coco Hotel. Tijd voor een drankje op het strand. Met de snorkel van Hannie ben ik met Geert gaan snorkelen. De onderwaterwereld blijft bijzonder. Beginnende koraal (het grotere koraal was met een boot te bezoeken, maar dit hebben we niet gedaan), en scholen van duizenden vissen. Deze school werd opgejaagd door enkele groter vissen. Een prachtig gezicht als zo’n school vissen op je af komt zwemmen. Met de onderwatercamera heb ik geprobeerd het beeld vast te leggen. Na de lunch in de strandbar maakten we een zeiltocht in een catamaran op zee. Deze zeiltocht was ook inclusief bij het hotel. De wind was ’s middags aardig toegenomen en daardoor zeilden we met leuke snelheid langs het strand. Na een half uurtje meerde de schipper weer aan op het strand. De aanwezigheid van de zon begon merkbaar te worden en sommige lichaamsdelen waren al wat rood gekleurd. Meestal ben je dan al te laat … Zeker het snorkelen net onder de waterspiegel is funest. Tegen het einde van de middag pikte ik mijn fotocamera op om wat plaatjes van Caya Coco te schieten. Op het strand kwam ik Sarah, Geert en Hannie tegen. Sarah ging parasailen en wij liepen mee. Hannie besloot ook te gaan, Geert ook en na even geld geleend te hebben van Geert, ik ook. De parachute wordt met een boot tot ruim 300 meter hoogte getrokken. Dit geeft een prachtig uitzicht over het hele eiland. Zodra de parachute op hoogte is wordt het touw losgekoppeld en maakt de parachute een glijvlucht naar het strand. De begeleider zorgt voor een perfecte zachte landing, precies op de plek van opstijgen. Hoewel het er vanaf de grond eng uitziet, is de gehele vlucht gewoon genieten en zeker niet eng. Al met al een fantastische ervaring. Op het terras bij het zwembad dronken we nog was en fristen ons op. Ik bleek toch behoorlijk verbrand te zijn op de rug en kuiten. Onder koude douche maar een beetje gekoeld. ’s Avonds gegeten in het buffet-restaurant en vandaag maar eens vroeg naar bed.Maandag 23 mei 2005 Naar Varadero Vandaag een lange busreis naar Varadero. Om negen uur stipt staat iedereen paraat. Bij de receptie werden we weer verlost van de polsbandjes. Helaas was de bus er nog niet. Abel belde met de busmaatschappij. Welke boeking ? was hun reactie. Abel belde met zijn agency en uiteindelijk kwam om half elf een touringcar voorrijden. Vanuit Caya Coco reden we terug richting de snelweg richting Havana. Het gedeelte richting Santa Clara hadden we enkele dagen eerder al gereden voor het bezoek aan het mausoleum van Ché Guevara. Door de busvertraging hadden we rond één uur een koffiestop en pas om half vier de lunch. Dit was ironisch genoeg het restaurant waar we op weg naar Varkensbaai ook gestopt hebben, maar toen was het restaurant al gesloten. Bij het restaurant lag een kleine dierentuin, waar we na de bestelling van de lunch de benen even konden strekken. Rond half zeven arriveerden we in Varadero. De bus stopte voor het hotel. Het hotel lag aan de doorgaande route en zag er veel minder luxueus uit als ons vorige hotel. We waren waarschijnlijk verwend, want toen Abel uitstapte, bleven wij zitten want misschien moest hij alleen iets afgeven. Abel moest lachen en kwam ons halen. Het hotel had op de binnenplaats een zwembad met bar en een doorgang naar het strand. In tegenstelling tot Caya Coco is hier geen baai, maar een langgerekt strand. Bij de receptie moesten we wachten op de sleutels. We moesten namelijk wachten op de bel-boy. Hij liep mee naar de kamer, maar tilde de bagage niet. Hij toonde de kamer, zette de airco aan en ging klaar staan voor de fooi. Hij vond 1 Peso waarschijnlijk niet voldoende want met een harde klap liet hij de deur dichtvallen. Ook anderen hadden deze ervaring. Op het terras dronken we wat. Het eten in het restaurant viel wat tegen. Het buffet was beperkt en niet heel lekker (toch verwend ?).Vorige - Overzicht - Cuba - Volgende |