Vorige - Overzicht - Cuba - Volgende


Donderdag 12 mei 2005

Havana in het donker

Om half acht word ik naar Schiphol gebracht. Het is weliswaar iets te vroeg, maar in ieder geval voor de files. Op de luchthaven tref ik toevallig een collega op weg naar Moskou. Het is een kleine wereld. Het contactpersoon van Shoestring was nog niet aanwezig, maar terwijl ik van een bankje de vertrekhal van Schiphol overzag, verscheen de meneer van Shoestring en de eerste medereiziger. Ik checkte in met Geert, Hannie en Marijke. Marijke herkende ik van het reizigersplatform van Shoetring. Na de laatste inkopen, koffie met een broodje, stapten we rond 10.00 uur aan boord van het vliegtuig van Air France richting Parijs. De vlucht verliep voorspoedig en ruim een uurtje later landen we op de luchthaven Charles de Gaulle. Het was even zoeken om bij de juiste pier te komen voor de overstap. Met de bus werden we over de luchthaven gereden van pier F naar pier A. In de bus ontmoetten we al meerdere medereizigers voor Cuba en tijdens de koffie maakten we verder kennis met elkaar. Om iets na een uur konden we het vliegtuig in.
De straten van Havana.
De 747-300 van Air France vertrok uiteindelijk om 15.00 door de vele vliegtuigen in de wachtrij. Maar wat mijn een vertraging nou uit op zo’n lange vlucht. We probeerde de vluchttijd te achterhalen en was het nu 5, 6 of 7 uur tijdsverschil en hoe zat het nou met de zomertijd ? Het bleek negen uur reistijd te zijn en 6 uur tijdsverschil. Na twee maaltijden, gelezen te hebben over Cuba en geslapen te hebben, arriveerden we rond half twaalf, half zes plaatselijke tijd in Havana, Cuba. Bij de douane werd het paspoort en het visum gecontroleerd. Eén voor één werd iedereen gecontroleerd en werd het deurtje naar Cuba geopend. Dit oponthoudt maakte niet zoveel uit, want de bagage was er nog niet. Dit duurde best lang, tot iemand ontdekte dat onze bagage op de andere bagageband ronddraaide. Door de douane met de koffers – waar Patrick zijn appeltjes moest inleveren … - In de hal stond onze gids Abel te wachten. Hij zou ons begeleiden de komende twee weken. Hij wees ons op het wisselkantoor en leidde ons naar de bus die ons naar het hotel in Havana bracht.
Oldtimers.
Na een verfrissing in de hotelkamer liepen we ’s avonds Havana in. Het was inmiddels donker geworden en dat gaf door het praktisch ontbreken van werkende lantaarnpalen een vreemd beeld. In andere steden zou je dergelijke straten juist mijden voor de veiligheid. In het restaurant bij de haven aten we kip met rijst en patat, de specialiteit van Cuba. Tijdens het eten werden we vergezeld door een bandje met Cubaanse muziek. Leuk zo bij het eten. Na het eten liepen we door het centrum naar een hotel met een dakterras. Vanaf de zesde verdieping hadden we uitzicht over donker Havana en de haven. Op het dak bleek dat drie medereizigers de aansluiting gemist hadden. Abel ging ze zoeken. Bij de andere ging op het terras langzaam de lichtjes uit. Het was inmiddels half twaalf en we waren al bijna 24 uur op. Abel had de groep weer snel bijeen – zij bleken naar het toilet gegaan te zijn bij het restaurant – en compleet liepen we naar het hotel. Iets over twaalven ging het licht uit.


Vrijdag 13 mei 2005

Kennismaking met Havana

De wekker stond op acht uur, maar al voordat de wekker afliep stond ik onder de douche. Bij het ontbijt ontmoetten we de andere reisgenoten weer. Met een broodje achter de kiezen en zonnebrand op de armen trokken we om negen uur Havana in. Abel leidde ons door de stad met een rondwandeling / stadstour. Vanuit het hotel liepen we richting de Malecón, de grote boulevard langs de zee. Vanaf de boulevard hadden we een prachtig uitzicht over de baai en de wijk Vedado met de hoge luxe hotels.
De kustlijn met op de achtergrond Vadedo
Terwijl we richting de haven liepen, hadden we uitzicht op het fort Castillo del Morro, een van de verdedigingswerken van Havana. Abel gaf onderweg uitleg over de gebouwen, standbeelden en het dagelijkse leven in de stad. Via de gezellige straatjes van de stad kwamen we op de Plaza de Armas, oftewel het wapenplein. Op dit plein zetelde vroeger de Spaanse machthebbers. Zij lieten de stenen vervangen door houten blokken, zodat zij minder last hadden van het geluid van de paard-met-wagens. Tegenwoordig staat het plein vol met tweede hands boeken kraampjes. Op de Plaza de San Franscisco was even tijd om iets te drinken of het plein te bewonderen. Bij een restaurant kregen we een demonstratie van het rietpersen en van dit sap werden de cocktails voor ons bereid. Na de pauze liepen we door naar de Plaza de la Catedral. Het dagelijkse leven in de straten van Havana is levendig en gezellig. Zo passeren we een groep steltlopers die aandacht vroeger voor hun optreden, wordt her en der muziek gespeeld en kwamen wij jonge meisjes tegen als bruid verkleed. Dit bleek te maken te hebben met hun 15de verjaardag. De sandwich voor de lunch was aan de droge kant. Terug bij het hotel besprak Abel het programma voor morgen (fietsen), kochten we enkele flessen water in een winkeltje tegenover het hotel en ’s middags zijn we met een deel van de groep de stad weer ingegaan. Op het terras op de Plaza de la Catadral hebben we genoten van de muziek.
Ons hotel in Havana.
Eén muzikant legde zijn cd’s op tafel voor de verkoop, maar vergat ze op te halen. Dit hadden we pas door toen de nieuwe band langs kwam voor een fooi. Die cd’s hebben we maar meegenomen. ’s Avonds zijn we in Chinatown gaan eten. Een wijk vol met restaurants. Ieder restaurant probeerde ons naar binnen te halen. We kozen uiteindelijk voor een terras waar we met zijn allen konden zitten. Het bestellen verliep wat moeizaam. Sarah regelde in haar beste Spaans enkele verschillende Chinese maaltijden en het smaakte prima. Rond half elf waren we weer bij het hotel, dagboek bijwerken en naar bed.



Vorige - Overzicht - Cuba - Volgende