Ontzag voor de mijnwerkers van Potosí

Ontzag voor de mijnwerkers van PotosíBolivia - De mijngang is nog goed te betreden. Soms is de doorgang wat lager en dan komt de helm goed van pas. Bij de ingang van het museumpje is een kleine uitsparing. Hier kan de hele groep plaatsnemen en zo de rails vrijmaken voor de karretjes met mijngruis die naar buiten worden gereden. Doordat de rails schuin afloopt komen de karretjes met een flinke snelheid naar beneden gereden. Remmen is geen optie. De mijnwerkers, die het karretje begeleiden, staan achterop het karretje. Onderling wordt afgestemd wanneer de karretjes naar buiten kunnen en wanneer de karretjes weer omhoog getrokken worden. Ook kunnen de toeristen tussendoor over de rails de mijnen in lopen. In het museum wordt getoond hoe het zilver gedolven wordt. Welke materialen gebruikt worden en wordt de geschiedenis van de mijnen beschreven. Als we verder het spoor volgen de mijnen in, worden de doorgangen lager, neemt de hoeveelheid zuurstof duidelijk af en loopt de temperatuur op. Onderweg rijken we mijnwerkers de ingekochte frisdrank. Hier wordt dankbaar gebruik van gemaakt. Via een smalle doorgang kruipen we letterlijk naar het tweede niveau. Op handen en voeten of soms glijdend op de kont bereiken we deze mijngang. Hiervandaan kunnen we via een doorgang en een gammel houten trappetje op het derde niveau komen. Hier wordt het mijngruis in een zak geschept, die vervolgens omhoog naar het eerste niveau getakeld wordt. Een primitief en zwaar karwei. Vanaf deze gang klimmen we nog dieper. Via twee houten trappen komen we op het vierde niveau in de mijn. De schacht is gemaakt door Alberto. Hij werkt voor zichzelf. Hij heeft zijn eigen mijnschacht op dit niveau. Alberto is bezig met een steenbeitel en een hamer om een gat van 30 centimeter te maken in de wand. Hier heeft hij drie tot vijf uur voor nodig. Vervolgens kan hij het dynamiet in het gat aanbrengen en een ontploffing forceren. Al het vrijgekomen steen brengt hij met een zak op zijn buik via de doorgangen naar buiten. Alberto maakt geen gebruik van de lift. Deze lift is van de coöperatie van mijnwerkers en hij moet hier extra voor betalen. Dit kost hem te veel. Gemiddeld is Alberto drie dagen aan het hakken en heeft hij twee dagen nodig om het steen naar boven te brengen. Hij is nu 29 jaar en werkt al sinds zijn 12de in de zilvermijn. We hebben hem de door ons ingekocht staven dynamiet gegeven en we geven hem een fles frisdrank.

Bolivia      Meer     Home

Reageer op 'Ontzag voor de mijnwerkers van Potosí':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Recent bekeken

Rondreis Egypte - Sound and Lightshow in Karnak
Egypte
Sound and lightshow

Van Okavango naar Sossusvlei - Olifanten, neushoorns en giraffen bij de waterplaats Okaukuejo
Namibië
Waterhole Okaukuejo

Dubai en Oman - De smalle straatjes in de souq van Mutrah in Muscat
Oman
Muscat Souq

Vakantie Portugal - Een eigen stukje strand bij eb
Portugal
Rotsboog

Vakantie Malta - s Avonds op een terrasje met onze Belgische hotelgenoten
Malta
Bugibba

Rondreis Suriname - De Waterkant, de boulevard van Paramaribo
Suriname
Waterkant

Parijs en Eurodisney - De eiffeltoren bij nacht
Frankrijk
Eiffeltoren

In het spoor van de Inca's - Een picknick aan de oever van de rivier de Chaunaca
Bolivia
Picknick

Skiën in Wagrain - De uitkijktoren bij Alpendorf
Oostenrijk
Uitkijktoren

Langs de Poolse steden - De indrukwekkende toegangspoort van het concentratiekamp Auschwitz
Polen
Arbeit macht frei

Coast to coast USA - De wolkenkrabbers van Chicago
Verenigde Staten
Chicago

Van Amsterdam naar Tokyo - De kleurrijke Aktay mountains in het Altyn Emel NP
Kazachstan
Aktay mountains

Interrail Europa 1991 - Overizcht over Florence deel 1
Italië
Florence

Dubai en Oman - Het straatje in Sinaw met timmermanzaakjes
Oman
Timmermansstraatje Sinaw

In de ban van de Voodoo - Het haar wordt in een soort dreadlocks gedraaid
Benin
Haardracht

Langs de Poolse steden - De barakken in Birkenau zijn nog primitiever
Polen
Barakken