Reisverslag Indrukwekkend en gastvrij Iran


Ga naar: Home  Iran  Foto's


Iran > Het Mausoleum van Fatima in Qom

Eigenlijk is de laatste dag van de reis aangebroken. Officieel vliegen we pas morgen naar huis, maar dit is net na middernacht. Al om half acht rijden we Esfahan uit in de richting van Qom. Het is opvallend dat iedereen, maar dan ook iedereen, die ik gesproken heb over onze reisroute de afgelopen week vooral aangedrongen heeft om niet naar Qom te gaan. In Qom is de regering gehuisvest en de geboortestad van Khomeini. Ik heb iedereen verzekerd dat ik pas in de namiddag in Qom arriveer en in het begin van de nacht vertrek naar het vliegveld. Dit stelt veel mensen gerust. Qom en Kashan, de stad die we rond de lunch bezoeken, zijn veel conservatiever dan bijvoorbeeld Esfahan. In deze steden is de kleding traditioneler, meer zwart en ook de hoofddoek bedekt al het haar. In Esfahan en Teheran was dat wel anders. Terwijl we de buitenwijken van Esfahan verlaten sluit ik mijn ogen. Ik denk terug aan de geweldige stad en de bijzondere bevolking. Ik had graag nog enkele dagen in de stad rondgelopen. Ik stel mijzelf voor dat ik alleen al een dag zou kunnen doorbrengen tussen de mensen op het Iman Square.
Karavanserei in Kashan
Tegen elf uur rijden de Kashan binnen. Kashan is vooral bekend om de prachtige bazaar en de traditionele handelshuizen van voor de revolutie. We stappen uit bij de bazaar en gaan snel naar binnen. Het is buiten erg warm. Het is goed te zien dat men zich hier conservatiever kleed. Praktisch alle vrouwen lopen strak in het zwart en velen ook met een chador om. Ik zie weinig vreugde op de gezichten en mijn kijkt timide. Ik merk ook dat het minder makkelijker is om contact te leggen. De bazaar daarentegen is prachtig. Natuurlijk vele kleine winkeltjes met van alles en nog wat, maar ook de bijzondere binnenplaatsen. De karavanserais zijn overdekt met prachtig bewerkte koepel. Het zinlicht door de ramen geeft helemaal een mooi plaatje. Ik raak aan de praat met een gepensioneerde leraar Duits. In mijn gebrekkig Duits informeer ik of het mogelijk is om het dak van de bazaar te bezoeken? Via een smal trappetje komen we op het dak. Hiervandaan is er zicht op het golvende dak van de overdekte winkeltjes. Het dak is van leem en ik hoop vurig dat het stevig genoeg is om ons gewicht te houden. Voor de zekerheid loop ik wat aan de zijkant. Na de bazaar kopen we in een groentezaak wat fruit voor de lunch. Hierdoor hebben we meer tijd om Kashan te bezichtigen. We lopen de Aghabozorg Moskee in. De moskee heeft op de binnenplaats een onderverdieping. Hier wonen studenten. De moskee is een combinatie van moskee en koranschool ineen. Dit is waarschijnlijk de laatste moskee die we zullen bezoeken tijdens deze reis. Net buiten de moskee word ik aangesproken door Iranese jongeren. Dit keer in het Frans. Ze willen mij uitnodigen voor een afternoon meeting. In een mengeling van Engels en Frans en de nodige gebaren leg ik uit dat we dan al in Qom zijn en helemaal niet in Kashan overnachten. Snel wordt er een groepsfoto gemaakt met één van de telefoontoestellen. Ik loop weer door. Het begint ligt te regenen en in de verte klinkt een donder. In het zuidwesten van de stad liggen enkele traditionele handelshuizen. Deze huizen waren voor de revolutie in het bezit van enkele rijke families. De landhuizen zijn nu musea. We bezoeken eerst een kleiner handelshuis. Ook hier is de pracht en praal al behoorlijk aanwezig. Een leerling van de meisjesschool, die ook het museum bezoekt, geeft ons duidelijk haar mening over de geestelijk leiders. ‘Pray for the victory’ vraagt ze ons en reikt een armband aan met een groene V. Het teken van de revolutie. Wij zullen bidden. Net om de hoek ligt het oude badhuis Hammam-e Sultan Mir Ahman. Het badhuis is een van de mooiste die ik ooit gezien heb. Als we weer naar buiten willen gaan, leidt de boekenverkoper bij de ingang ons naar een klein trappetje. De trap leidt naar het dak waar de oude watermolens vroeger het water aanvoerden. Tenslotte bezoeken we een tweede handelshuis, het Khan-e Tabatabai. Dit huis is veel groter en veel mooier dan het eerste huis. De ruime binnenplaats wordt omgeven door beeldhouwwerken, versierselen, spiegels en prachtige glas-en-lood ramen. Op iedere hoek zijn trappetjes, poortjes en nisjes. Heerlijk om door heen te dwalen.
Het Tabatabai huis in Kashan
Uiteindelijk staan we om drie uur stipt weer voor de bazaar en worden opgepikt door de buschauffeur voor de laatste etappe naar Qom. Net buiten Kashan zet de regenbui door. Onweerflitsen links en rechts van de bus. De luiken van de bus blijken niet geheel waterdicht en het water loopt met straaltjes de bus in. Gelukkig zijn er reservestoelen. Hopelijk bereikt het water niet de bagage. In de namiddag arriveren we in Qom. Qom is een stad met bijna een miljoen inwoners. Het is het centrum van de sjiitische moslims. Het mausoleum van Fatima, de zus van de achtste imam Reza, is een belangrijke bedevaartsoord. Eigenlijk mogen overdag geen bussen in het centrum van Qom komen, maar onze chauffeur rijdt gewoon door tot voor het hotel. Het hotel ligt aan een drukke weg vlak bij het mausoleum. Snel brengen we onze bagage naar de kamer en wandelen naar het mausoleum. Het is inmiddels droog, maar er liggen flinke plassen op straat. Ik heb mijn meest conservatieve kleding aan. Eigenlijk mogen niet-moslims het mausoleum niet bezoeken, maar misschien hebben we gelukt. Bij de ingang worden we inderdaad tegengehouden. Er wordt iemand gebeld en de bewaker vraagt ons even te wachten. Er komt een gids aangelopen die ons bij het bezoek begeleidt. De dames krijgen een chador uitgereikt. Onder begeleiding lopen we onder de poort door en komen op de grote binnenplaats. Aan de linkerzijde is het mausoleum. Deze plek is alleen voor moslims wordt ons uitgelegd. Wel mogen we even bij het hek naar binnen kijken. Ik zie de tombe van Fatima en de ruimte is rijkelijk versierd met stukjes spiegel. Onze gids neemt ons mee naar de andere kant van het plein. Hij leidt ons in een kamer, waar een geestelijke ons verwelkomt. Wij nemen plaats op een rij stoelen aan de zijkant. De geestelijke zit in een hoek achter een bureautje. De afstand maakt het contact wat afstandelijk. Onze gids schenkt water in voor ons. De geestelijke wil weten waarom wij in Iran zijn, wat wij van Iran vinden en vertelt over de vredelievendheid van de Islam. Ook vraagt hij ons wat wij doen in het dagelijkse leven. Het is hilarisch als wij hem proberen uit te leggen wat een yoga leraar doet. Ik doe verwoede pogingen niet in de lach te schieten. We krijgen nog een boek mee over de Islam en onze gids begeleidt ons weer naar de uitgang van het mausoleum. ’s Avonds eten we in het hotel en gaan vroeg naar bed. Het zal een korte nacht worden.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'Indrukwekkend en gastvrij Iran':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Reisverslag

Op weg naar Teheran (Dag 1)
De beklimming van de Albo.. (Dag 2)
Het Sadabad Palace Museum (Dag 3)
Dwalen door de straatjes .. (Dag 4)
De tombes van Cyrus en Da.. (Dag 5)
‘De Islam staat open vo.. (Dag 6)
Persepolis, de stad van D.. (Dag 7)
Flaneren over het plein i.. (Dag 8)
Op de thee in het park (Dag 9)
Het Mausoleum van Fatima .. (Dag 10)
Vertrek uit Teheran (Dag 11)


Reisroute
Programma