|
Vorige - Overzicht - Frans Guyana/Suriname - Volgende Zondag 24 september 2006 Mariënbrug - Frederiksoord - Nieuw Amsterdam Als de wekker afloopt is het buiten nog donker. Wibo had ons geadviseerd de vogeltjesmarkt te bezoeken in Paramaribo. Deze markt wordt elke zondagochtend gehouden op het Onafhankelijkheidsplein vanaf zes uur. Gisteravond hadden we een taxi besteld voor half zeven. Het blijft spannend of de taxi ook daadwerkelijk verschijnt. Om klokslag half zeven reden de twee taxi's voor. Er bleken twee markten te zijn. Eén zondagsmarkt vanaf zes uur en de vogeltjesmarkt vanaf half acht. In eerste instantie werden we afgezet bij de zondagsmarkt, maar wij wilden naar de vogeltjesmarkt. Daarop reed de taxichauffeur ons naar het centrum. Onderweg kregen we uitgebreid uitleg over de gebouwen, de wijken en de stad. Bij de vogeltjesmarkt waren we net op tijd om de allereerste deelnemer aan te zien komen. Tijdens de vogeltjesmarkt worden de zangvogeltjes op zondagochtend "uitgelaten". De kooitjes worden op het grasveld aan een paal gehangen. De baasjes nemen vervolgens plaats op een bankje langs het veld. Het idee is dat de vogeltjes ook melodietjes van andere vogels kunnen overnemen. Ook vinden regelmatig zangwedstrijden tussen vogels plaats. Na een uurtje waren er ongeveer 50 vogelliefhebbers met hun huisdier aanwezig. In de tussentijd bekeken we ook het Onafhankelijkheidsplein, de gebouwen rondom en het paleis. Om iets over half acht komt onze taxichauffeur weer aanrijden om ons terug te brengen. Hij rijdt - nog meer dan op de heenweg - langs de gebouwen van de stad. We rijden zigzaggend door de straten en passeren de Nederlandse Ambassade, de oudste MAVO, het ziekenhuis en nog veel meer. Onderweg geeft hij uitleg over de landen ten zuiden, oosten en westen van Suriname en zelfs dat je over zee moet om naar Nederland te komen (goh!). Precies op tijd voor het ontbijt arriveren we weer bij het hotel. De tweede taxi bleek tien minuten later vertrokken en toch eerder bij het hotel gearriveerd te zijn. Marleen is vandaag jarig. Tijdens het ontbijt zingen we haar toe en Guy geeft haar een kado namens Sawadee. We gaan vandaag en morgen een fietstocht maken langs de plantages. Bij de fietsverhuurder zoeken we daarom allemaal een passende fiets uit, passen de fietstassen, controleren de remmen, pompen de banden verder op, controleren de remmen nog een keer, toch een andere fiets etc. Na ongeveer een half uurtje heeft iedereen een fiets waar hij de komende twee dagen op kan rijden. Ze zijn behoorlijk zuinig op de fietsen en met een lijst punten op zak die we niet mogen doen, rijden we noordwaarts. We rijden in één groep naar de lunchplek. Als daarna mensen zelfstandig willen doorfietsen kan dit altijd. Via plaatsjes als Katwijk en Leyerdorp, steken we bij Leonsburg de Surinamerivier over. De bootjes zijn vooral ingericht voor personenvervoer en minder geschikt voor fietsen. We verdelen ons over twee boten. De fietsen worden aan boord getild en half over de fietsen klimmen wij daarna aan boord om te kunnen zitten onder het afdakje. In enkele minuten vaart de boot naar de overzijde, waar alles weer uitgelaten wordt. We fietsen door naar Nieuw Amsterdam. In Nieuw Amsterdam zullen we vanavond slapen bij de missiepost. Bij de missiepost drinken we wat en bekijken de naastgelegen kerk. Daarvandaan rijden we door langs de Commowijne rivier. Na ongeveer tien kilometer slaan we rechtsaf richting Mariënburg. Bij Mariënburg staat een voormalige suikerfabriek. Al direct worden we aangesproken door gidsen of lieden die zich hier voor uitgaven. De officiële gids leidt ons naar een betere plek om de fietsen te stallen. De gids was een voormalige werknemer van de gesloten fabriek en gaf ons een rondleiding door de fabriek. De fabriek is zodanig vervallen dat dakplaten in de wind heen en weer balanceren. Voor eigen veiligheid is het goed kijken waar te staan en waar te lopen. Delen van de fabriek worden afgebroken. Restauratie heeft geen nut meer. We krijgen uitleg over hoe het suikerriet geperst werd, verhit werd in de ovens en hoe het hele proces vroeger in zijn werk ging. Veilig bereiken we onze fietsen weer. Jammer dat zo'n complex met zoveel waarde voor de geschiedenis van Suriname niet bewaard kan blijven. We fietsen weer terug naar de Commewijne rivier. Hier is een oversteek richting Frederiksoord. De fietsen worden in de ene boot geladen, wij stappen in de andere boot. Even later zijn we aan de overzijde bij de plantage Frederiksoord. Hier laden we de fietsen weer uit. Frederiksoord is een mooi gerestaureerde plantage met een mooi angelegd grasveld. Op de veranda namen we plaats voor de lunch. We hadden inmiddels flinke trek gekregen. 's Middags zou er een voorstelling gegeven worden voor andere gasten van een Hindoestaanse groep. Hier genoten wij ook direct van. Op het grasveld voor de veranda begon het optreden. De Young Riders dansen op muziek en langzaam komen de dansers in trance. Naar onze mening helpt de drugs en de drank een handje. De Riders doen in trance dieren na en voor ons zien we gras etenende apen, met vuur spelende slagen en vechtende leeuwen. Het komt ons allemaal wat bizar over en vragen ons af of het nog leuk is om te zien ? Na anderhalf uur vervolgen we onze fietstocht. Vanaf Fredriksoord rijden we langs de Commewijne rivier. Over een smal paadje rijden we langs de plantages. De route blijkt niet zo duidelijk en na een paar keer de weg vragen komen we uiteindelijk bij de oversteek plaats aan. Onze komst is opgevallen en drie boten strijden in volle vaart om als eerste bij de steiger te zijn. Guy onderhandelt en met twee boten gaan we naar Alkmaar, aan de overzijde van de rivier. In Alkmaar kopen we een drankje in de supermarkt en nuttigen het in een wachtruimte voor de boot. Vanaf Alkmaar is het nog 10 kilometer naar Nieuw Amsterdam. Om vijf uur stappen we weer op de fiets op weg naar Nieuw Amsterdam. Bij het begin van de schermering komen we bij de missiepost van Nieuw Amsterdam aan. De missiepost is een houten huis naast de kerk. Boven zijn enkele kamers en er kan op het balkon geslapen worden. Met z’n drieen besluiten we in een kamer te gaan slapen. We leggen één matras extra op de grond naast de twee bedden. Al snel heeft iedereen een slaapplaats gevonden of binnen of buiten op het balkon. Het eten ’s avonds wordt gebracht en in de nabijgelegen winkel kopen we enkele flessen bier. Na het eten ga ik vroeg naar bed. Als snel volgt de rest van de groep. Waarschijnlijk is iedereen moe.Maandag 25 september 2006 Nieuw Amsterdam - Peperpot - Paramaribo ’s Nachts heb ik prima geslapen en we hadden nauwelijks last van muggen. Om half zeven worden we gewekt door de wekker, maar die bleek een uur te vroeg te staan. Een uurtje later staan we op en nemen snel een koude douche (het begint te wennen). Op de veranda staat het ontbijt al klaar. Na het ontbijt fietsen we een klein stukje naar Fort Nieuw Amsterdam. Fort Nieuw Amsterdam diende vroeger om de plantage te beschermen tegen aanvallers. In het fort was ook de gevangenis gevestigd. In de gevangenis krijgen we een rondleiding langs de cellen en de kantoren. Ook wordt een oude kist getoond waar het sleutelgat verstopt zit. Pas na enig zoeken vonden we de opening (en dat ga ik hier lekker niet verklappen). De gids gaf de rondleiding aarzelend. Je zou bijna denken dat hij de rondleiding voor het eerst gaf. Buiten bij de cellen zei de gids nog net tegen de laatste in de groep “Nou, dat was het dan” en hij liep weg. Tijd om fooi te geven was er niet meer. Buiten wandelden we langs de opvallende lage verdedigingswal. We bekijken de kruithuizen en keren weer terug bij de hoofdingang. Vanuit Nieuw Amsterdam volgen we de Surinamerivier en rijden weer terug in de richting van Paramaribo. Onderweg gaat het asfalt over in zand. Na anderhalve dag fietsen neemt de zadelpijn ook toe en de af en toe flinke kuilen in de weg zijn goed voelbaar. Vlak voor de Peperpot plantage nemen we een klein paadje en fietsen richting de plantage. De koffie- en cacao-plantage is sterk vervallen. De directeurswoning staat op instorten. Wel is men hier bezig met restauratie al betekent dit veelal wel een complete vervanging. Guy vraagt de beheerder van Peperpot een rondleiding te geven, maar hij heeft hier niet zo veel zin in, maar misschien zou hij wel komen. Na enige minuten wachten komt de beheerder naar buiten en voor zijn woning vertelt hij iets over de plantage. Het vertelt over het ontstaan en de ondergang van de plantage en legt uit hoe de koffie en cacao verwerkt werd. Op vragen van ons over de plantage wordt hij steeds enthousiaster. Op verzoek van ons wordt het slot van de fabriek open gemaakt en krijgen wij binnen een rondleiding. De vleermuizen die de oven in gebruik hebben genomen zijn duidelijk niet gewend aan bezoekers. Daarna neemt hij ons mee naar het dorpje Peperpot en geeft hij een rondleiding door het dorp. Tegen twee uur bedanken we de gids en stappen we weer op de fiets. We rijden de weg terug tot de grote kruising en gaan linksaf richting Paramaribo. Nu merken we eigenlijk pas hoe warm het kan zijn. We besluiten dan ook om wat te gaan eten bij een eettentje langs de kant waar we onder een afdakje kunnen zitten. De saté en rijst smaakt prima. We vervolgen onze weg richting de boot voor de oversteek over de Surinamerivier. Op de steiger worden we al opgevangen door een boot-driver. Hoe vroeg een flinke prijs en Guy onderhandelt over een reëlere prijs. De man blijft luid schreeuwend rond ons lopen en hij ruikt flink naar alcohol. Als blijkt dat hij ons gaat varen weigeren wij hem als bestuurder. Er ontstaat een discussie op de steiger, maar niemand kan zijn boot overnemen. Daarop halen wij de fietsen weer van boord en onder luidruchtig protest laden we de fietsen in een andere boot. Onderweg geeft onze nieuwe chauffeur aan dat de man op de steiger een probleem vormt en dat hij vaak dronken is. De politie houdt hem extra in de gaten en hij is al enkele keren gepakt met drank op. Veilig komen we aan in Paramaribo. We kunnen de fietsen nog een uur gebruiken en we besluiten in Paramaribo nog een rondje te rijden. Het is wel even wennen aan het verkeer. Het is spits in de stad, met rijdt links en de verkeerssituatie is niet altijd duidelijk. Al snel rijden wij met z’n vijven tegen het verkeer in. Hier worden we dan ook al zeer snel op gewezen door een automobilist die voor ons stopt. We stoppen even bij het grote kerkhof van de stad om een foto te maken en even verder maken we een foto van de grote houten Kathedraal. Na een uurtje rijden arriveren we weer bij de fietsverhuurder. De fietsen worden grondig gecontroleerd. Gelukkig was alles nog heel aan de fietsen. Met het één-dollar-busje rijden we terug naar het hotel, nemen een biertje en een douche. ’s Avonds vinden we een gezellig restaurant aan de waterkant. Op het terras drinken we wat. De kaart is wat beperkt met voornamelijk hamburgers, patat en saté. Voor vandaag vinden we het prima. Deze maaltijd smaakt ook prima en is weer eens wat anders dan de rijst. We wandelen in ongeveer een half uurtje terug naar het hotel. Onderweg kopen we nog een ijsje bij de KFC. Om elf uur zijn we weer terug in het hotel.Vorige - Overzicht - Frans Guyana/Suriname - Volgende |