Vorige - Overzicht - Noorwegen - Volgende


Woensdag 29 augustus 2001

Trondheim - Orhanger - Halsa - Molde

We zouden om half acht gewekt worden, maar de hotel-wekservice werkte niet. Gelukkig hadden we ook onze eigen wekker gezet en waren om kwart over zeven al op. Gelukkig was iedereen tijdig wakker geworden en na het ontbijt, wat wederom zeer goed was, vertrok de bus om negen uur. Vanmorgen zouden we allereerst Trondheim bezoeken. De bus reed praktisch dezelfde route als wij gisteravond gelopen hadden en kwam ook uit bij de Nidarosdomen (1093), de Kathedraal van Trondheim. Onderweg gaf Ruud aan dat we zondag, op onze vrije dag, met een treintje mee konden. Deze extra excursie zou wel zo'n 350 NOK kosten (zo'n 45 euro). Hij vertelde dat deze treinreis echt de moeite waard was, maar dat wel iedereen mee moest doen. Gelukkig wilde iedereen mee en Ruud zou de kaartjes gaan regelen. Ondertussen was de bus bij de Dom aangekomen en hadden we tot twaalf uur de tijd om Trondheim te bezichtigen. Ruud ging ondertussen met Jos en Riet naar het ziekenhuis in Trondheim. De Dom van Trondheim is een van de weinige kerken in Noorwegen die van steen gebouwd is. Het gebouw is in de 11de eeuw (1093) gebouwd, echter herhaaldelijk uitgebouwd en gerestaureerd. Dit kwam mede door de vele branden die de kerk getroffen hebben (zes keer). De renovatie eind 1700 heeft veel Gotische invloeden met zich meegenomen. Deze restauratie was geïnspireerd op de engels invloeden. Naast de Dom lag het kunstmuseum. Dit museum kon op hetzelfde ticket als de Dom bezichtigd worden, echter het museum was nog niet geopend. Na de Dom hebben de Trondheim ontdekt aan de hand van de stadswandeling vanuit het ANWB-boek. De route liep richting de Gable bybro (oude brug of rode brug). Hiervandaan hadden we een prachtig uitzicht over de kleurrijke houten pakhuizen langs het water. Hier lazen we ook dat in Trondheim leenfietsen te krijgen waren met een borg van 20 NOK (ongeveer 2½ euro). Na afloop krijg je je geld weer terug als je de fiets plaatst in een van de stallingen hiervoor. Navraag bij een voorbijganger leerde ons dat in ieder geval een stalling bestond tegenover de Dom, maar dat de fietsen vaak in gebruik zijn. We lieten de standwandeling en gingen op zoek naar de fietsen. Bij de stalling aangekomen bleek er inderdaad maar een fiets aanwezig te zijn. We besloten richting de haven te lopen en onderweg te letten op beschikbare fietsen. Veel kans gaven we onszelf niet. Zonder fiets kwamen we in de haven aan waar we op een bankje de routebeschrijving doorgelezen hebben om te bepalen wat we eigenlijk gemist hadden. Via de oude strafgevangenis, nu museum, liepen we naar het op drie na grootste houten patriciërswoningen van Noorwegen, het Stiftsgården. Op de terugweg naar de Dom passeerde we de leuke winkelstraat van Trondheim en het Vår Frue kirke (Mariakerk). Dit kerkje hebben we ook van binnen bezichtigd. Wat ons gisteren en vandaag opviel in Trondheim dat alle wielrenners op het trottoir rijden. Zelfs als er op de weg een aparte rijwielstrook aangegeven is. Svein, de Noorse buschauffeur, vertelde dat dit in Noorwegen is toegestaan. Fietsers mogen zowel op de stoep als op de weg rijden. Echter op de stoep hebben voetganger voorrang. Om twaalf uur was iedereen terug en vertrok de bus weer en verlieten we Trondheim richting de fjorden. In Orkanger zocht Ruud een plaatsje voor de lunch. Na enig zoeken vonden we een cafetaria boven in een warenhuis. We lunchten wat eerder omdat op het vervolg van de route geen geschikte plek meer zou zijn voor de veerboot. En dat betekende dat we de natuur in gingen. We reden langs de oevers van het Sjordefjord richting Halsa. De oevers waren prachtig, afwisselend met groen en water. Het leverde schilderachtige plaatjes op. Bij Halsa staken we de Halsafjord over met de veerboot. De het prachtige weer gaf deze tocht een extra fraai beeld van de fjord. Aan de overzijde vervolgde we de route richting Molde. Molde was tevens de overnachtingplaats voor vandaag. Onderweg passeerde we ook de Tingvollfjord om uiteindelijk bij de Moldefjord te komen. Langs de oevers reden we richting Molde. Molde is een havenstadje aan het begin van de fjord. Na het eten - geen zalm dit keer, want Ruud had hier vooraf over gebeld - hebben we met de groep een rondje door het dorpje gemaakt. Bij terugkomst lag voor het hotel een groot passagierscruiseschip, die de haven aangedaan heeft. Natuurlijk hebben we even binnen gekeken, maar voordat de deuren dicht gingen waren we er al weer uit. In het hotel hebben we in de pub nog een wijntje. Om half twaalf ging de pub dicht en wij naar bed.


Donderdag 30 augustus 2001

Molde - Geiranger - Førde

Op voorstel van Ruud, konden we vanmorgen uitslapen. De traditionele Trollenroute (Trollstigvei) kwam namelijk te vervallen. Door werkzaamheden was de route afgesloten voor verkeer. Het alternatief betekende echter een forse omweg en om op tijd voor het veer verderop in de route te zijn, moesten we al om half acht vertrekken. Svein stelde hierop voor om direct het veer te nemen over het Moldefjord vanaf Molde naar de Vestnes. Dit betekende dat we pas twee uur later hoefden te vertrekken, om half tien. Na het ontbijt reden we in een lichte regen naar de veerboot. Het zicht was beperkt door de laag hangende bewolking. Dit gaf echter weer een fraai zicht op het Moldefjord. De overtocht duurde vijfendertig minuten. Aan de andere zijde vervolgde we onze weg richting Geiranger. Onderweg gaf de lage bewolking prachtige plaatjes langs de fjorden. In Linge staken we de Norddalsfjord over met de veerboot richting Eidsdal. Hiervandaan reden we naar Geiranger. Het weer klaarde gelukkig steeds meer op. Bij het naderen van Geiranger hadden we een prachtig uitzicht over de fjord. Helaas was er niet voldoende tijd om een fotostop te maken en via de haakse bochten cirkelde de bus de berg af naar Geiranger. Net op tijd kwamen we bij de veerboot aan. Geiranger (300 inw.) is een klein plaatsje aan het einde van de Geirangerfjord. Deze fjord is beroemd om de hoge steile rotswanden. Door de enorme diepgang kunnen ook grote passagiersschepen hier aanleggen. Ruud heeft voorgesteld hier met de veerboot naar Hellesylt te gaan. Dit kost 55 NOK (€ 7,15) per persoon. Dit is inclusief de kosten voor de overtocht voor de bus. De route wordt namelijk in Hellesylt weer voortgezet. Het was inmiddels helemaal droog geworden en vanaf het bovendek hadden we een prachtig uitzicht. De boottocht ging langs de zeven zusters waterval (de Syv Søstre) en de hoge Vrijer waterval (Friar). Aan boord zouden we ook de lunch gebruiken. Echter door het prachtige uitzicht was hier nog nauwelijks van gekomen. Toen we ons gestort hadden op de catering, bleek de aankomsthaven al in zicht te zijn. Snel werden de broodjes opgegeven en gingen we weer terug naar de bus. Vanuit Hellesylt, reden we richting Grodås, langs het Hornindalsvatn meer, met 514 meter diepte het diepste binnenmeer van Europa, richting Stryn. Stryn ligt aan de uitlopers van het Nordfjord. We vervolgden onze route langs de oevers van het fjord langs Leon, Olden, Innvik. Bij Utvik verlieten we het fjord en reden richting Byrjelo. Vanaf Skei reden we langs de oevers van het Jølstravatn meer richting de overnachtingplaats Førde (9500 inw.) Førde is het centrum van het Sunnfjord-gebied tussen het Nordfjord en het Sognfjord. Førde is gelegen aan het einde van de Førdefjord. Het hotel was goed en het eten was uitstekend. Een koud en een warm buffet en een dessert buffet. Voor ieders wat wils. Na het eten hebben we nog wat gewandeld door de omgeving naar het plaatselijke kerkje en hebben nog op de kamer tennis gekeken onder een genot van een glaasje wijn


Vrijdag 31 augustus 2001

Førde - Brævasshytta - Hopperstad - Bergen

Na het ontbijt vertrokken we uit Førde via dezelfde weg als we gisteren Førde naderde. Via het Jølstravatn meer kwamen we weer aan in Skei. Hier bogen we echter rechtsaf richting Lunde. In Lunde verlieten we het meer en gingen de bergen in. Op de plek waar het leek of het dal eindigde was een tunnel van zo'n 6 kilometer aangelegd waardoor we aan de andere kant van de berg konden komen. Net na deze tunnel lag de Brævasshytta gletsjer. Deze gletsjer maakt deel uit van de Jostedalsbre, een uitgestrekt gletsjer gebied. De Brævasshytta hebben we bezocht, al konden we niet bij het ijs zelf komen. Het is namelijk te gevaarlijk om dicht bij de gletsjer zelf te komen. Wel waren in de buurt prachtige beekjes gevormd door het smeltwater van de Gletsjer. In het nabijgelegen restaurant hebben we chocolademelk gedronken. Na de gletsjer vervolgde we onze busroute richting Fjærland naar de Fjærlandfjord. We bereikte Fjærland via een zesenhalve kilometer lange toltunnel. Aan het einde van de tunnel hadden we prachtig uitzicht over de Fjærlandfjord, waar we dan ook een fotostop gemaakt hebben en tevens even de benen konden strekken. Via vele haarspeldbochten en tunnels kwamen we aan in Sogndal gelegen aan het Sognfjord. Het Sognfjord is het grootste fjord van Noorwegen. In Sogndal hebben we gewandeld, gewinkeld en geluncht in de plaatselijke universiteitskantine. Na de lunch reed de bus verder langs de oevers van het Sognfjord richting Hella. In Hella namen we de veerboot richting Vangsnes aan de andere oever van het fjord. Bij Vik verlieten we het fjord en gingen naar het kleine kerkdorpje Hopperstad. In Hopperstad staat een van de weinige overgebleven staafkerken van Noorwegen. Deze staafkerk dateert van omstreeks 1150 en verkeert in zeer goede staat. Binnen was goed de houten constructie te zien met de palen (de staven), de galerij en het altaarbaldakijn. Na Hopperstad reden we via het hooggebergte naar Voss. In de bergen, boven de boomgrens, was de natuur prachtig van kleur. Dit in combinatie met de loslopende schapen en koeien die hier zomers lopen een schitterend tafereel. In de winter is het hier te koud voor deze beesten en verblijven ze in de dorpen in het laaggebergte. In Voss hebben we even gepauzeerd en hier hebben we alvast enkele ansichtkaarten gekocht. Na een half uurtje vervolgde we de route richting Bergen. Helaas regende het inmiddels, maar ja Bergen is dan ook de stad in Noorwegen waar het het meest regent. Via de uitlopers van de Osterfjord reden we naar Bergen. Onderweg hadden de meeste reisgenoten toch even de ogen gesloten. Aan hen ging de grillige omgeving met de vele tunnels voorbij. Het hotel lag vlak bij het vliegveld van Bergen. Dit was ruim vijftien kilometer van het centrum van de stad verwijderd. Het was al bijna zeven uur toen we arriveerden in het hotel. Na het eten hebben we in het restaurant gezellig zitten praten. Buiten regende het ondertussen pijpenstelen en het was dan ook geen weer voor een wandelingetje. Op de kamer hebben we traditie getrouw tennis gekeken en een glaasje wijn gedronken



Vorige - Overzicht - Noorwegen - Volgende