|
Rondreis Zuid-Marokko 12 november 2005 - 20 november 2005 -------------------------------------------------------------------------------- Zaterdag 12 november 2005 - Vlucht Amsterdam - Agadir We overnachten in een hotelletje in Agadir. ’s Avonds is de promenade langs het strand en de boulevard heel gezellig met een keur aan restaurantjes. -------------------------------------------------------------------------------- Zondag 13 november 2005 - Taroudant-Tata Met de terreinwagens beginnen we aan onze lus door het Anti- Atlasgebergte. Het eerste stuk gaat naar het oosten, naar Taroudant. Hier stoppen we een paar uur. Dit charmante stadje, gelegen aan de voet van de machtige Atlas, is geheel ommuurd. Je kunt het stadje per calèche (paardenkoets) verkennen, maar natuurlijk ook door de soeks dwalen, waar allerlei handwerklui hun spullen aan de man brengen. Bij de westelijke poort zijn leerlooierijen. Op haast middeleeuwse wijze wordt hier gewerkt. Het is een aanrader om op het centrale plein te lunchen. Op alle terrasjes zijn de tajines (traditionele stoofpotten) verrukkelijk en wordt de muntthee gul geschonken. Na een vroege lunch rijden we naar het zuiden, het Anti-Atlasgebergte in. Roodbruine berberdorpjes liggen in groene vruchtbare valleien. We zien de eerste Argana-bomen, waarvan de vruchten de exquise argana-olie opleveren. Geiten zijn dol op de blaadjes en vruchten en klimmen er zelfs de boom voor in. Het landschap is werkelijk oogverblindend. De ruige bergtoppen kleuren in het middaglicht van oranje tot roze. Langs schitterende vergezichten en berberdorpjes die verscholen liggen in palmentuinen rijden we naar Tata, aan de zuidkant van het Anti-Atlasgebergte. We maken onze eerste wandeling door een palmentuin. Tata is een klein plaatsje met een heel eigen sfeer. Het ligt aan de rand van de Sahara en dat is te merken: de gelaatstrekken van de bewoners zijn donkerder en de vrouwen lopen in gekleurde omslagdoeken en zijn veel minder zwaar gesluierd dan de berbers in de bergen. De hoofdstraat van Tata is geheel betegeld en aan weerszijden door galerijen omgeven. Het is heerlijk hier op een terrasje te zitten en het dagelijkse leven aan je voorbij te zien trekken. Ons hotel heeft een klein zwembad. -------------------------------------------------------------------------------- Maandag 14 november 2005 - Naar Tafraoute Vanaf vandaag gaan we echt gebruik maken van onze terreinwagens omdat we van de verharde weg afgaan en de pistes opzoeken. Eerst maken we een prachtige wandeling door een kloof langs kleine berberdorpjes en door vruchtbare tuinen. Dan volgt een duizelingwekkende beklimming door een ruig berglandschap naar Tafraoute, dat verscholen ligt in een diepe vallei. Tafraoute is een gezellig berberstadje met een levendige weeksoek op woensdag en een aantal restaurantjes. Alle huizen zijn in dezelfde rozerode kleur geschilderd. Een bezienswaardigheid is: ‘Les Roches Bleues’, een verzameling rotsen die door de Belgische kunstenaar Jean Veran in allerlei kleuren geschilderd is. In de late middagzon baadt het landschap, dat gedomineerd wordt door veelvormige rotsen, in een gouden licht . -------------------------------------------------------------------------------- Dinsdag 15 november 2005 - Wandelen Tafraoute Een dag vrij om in de omtrek te kunnen wandelen. Tafraoute ligt aan de rand van de groene Amelnvallei. Hier ligt een snoer van Berberdorpjes, omgeven door groene palmentuinen en terrassen. De dorpjes zijn vrijwel verlaten, aangezien de bewoners in Europa werk hebben gevonden. Oude vrouwen zijn vaak nog de enige bewoners. Je ziet ze gras plukken voor de koeien of de was doen in een van de vele heldere stroompjes. Je kunt hier, vergezeld door een lokale gids, heerlijk wandelen. Begin februari is de vallei extra mooi als de amandelbloesem de hele vallei onder een witte waas bedekt. Spectaculairder is de tocht naar de kloof Ait Mansour. De weg is slecht en onverhard, dus zijn onze terreinwagens hard nodig. Na een paar uur lopen worden we weer opgepikt en naar het hotel in Tafraoute teruggebracht. -------------------------------------------------------------------------------- Woensdag 16 november 2005 - Door de Anti-Atlas naar Amtoudi In de morgen kunnen we nog een wandeling maken door de mooie Ameln-vallei. Na de lunch steken we dwars door de Anti-Atlas door naar Amtoudi. We rijden weer over pistes en komen op die manier op plekken waar weinig andere toeristen kunnen komen. In dit dunbevolkte gebied zijn de uitzichten weids. Dit deel van de tocht is adembenemend: het landschap wordt droger en de rotsen veelkleuriger. Het laatste deel van de tocht is spectaculair als we met onze terreinwagens door een kloof afdalen. Amtoudi ligt in een oase, middenin de bergen. Het dorpje wordt overheerst door een eeuwenoude agadir, hoog op de rotsen. We logeren in een eenvoudig maar gezellig hotelletje, met uitzicht op de agadir. Aan het eind van de dag kunnen we een stevige klim maken de berg op om de zonsondergang vanaf de agadir te bekijken. Als de sleutelhouder aanwezig is kunnen we de agadir ook van binnen bekijken. -------------------------------------------------------------------------------- Donderdag 17 november 2005 - Wandelen Amtoudi We maken onder leiding van een lokale gids een prachtige dagwandeling. De rivier, die het dorp van water voorziet, heeft door de jaren heen de rotsbedding uitgesleten. Er zijn poelen ontstaan waarin je kunt zwemmen. Hoog op de rotsen liggen oude agadirs. De diepe kloof met zijn rode gesteente wordt geflankeerd door palmbomen en oleanders. Eerst klimmen we stevig en lopen over een hoogvlakte langs mooie vergezichten en diep geërodeerde kloven. Vervolgens dalen we af naar een prachtige lunchplek: tussen hoge rotswanden ontspringen een aantal bronnen die poeltjes met helder water hebben gevuld. Langs berberdorpjes en door groene palmentuinen dalen we langzaam af naar ons hotelletje. -------------------------------------------------------------------------------- Vrijdag 18 november 2005 - Sidi Ifni Via de hete bronnen van Aibanou en het levendige plaatsje Guelmim rijden we naar Sidi Ifni. Dit kustplaatsje heeft een bijzondere geschiedenis. Tussen 1934 en 1969 was het als enclave ingelijfd bij Spanje. De Spanjaarden bouwden hier toen in rap tempo een Art-deco stadje met een Moors stadspark in het centrum. Vandaag de dag spreken nog veel oudere inwoners Spaans en beginnen veel straatnamen met calle, maar verder heeft het verval toegeslagen. Prachtige Art-deco architectuur flankeert de lege, winderige straten. Naar goed Spaans gebruik wordt de siësta in ere gehouden en pas aan het eind van de middag stromen de straten vol met flanerende bewoners. Sidi Ifni ligt op een klif en via brede trappen kun je naar het strand afdalen. Ons hotel ligt op de rand van deze klif en uit het restaurant heb je onbelemmerd uitzicht op de eindeloze Atlantische Oceaan. Aan het eind van de dag trekt langzaam de mist van de oceaan binnen en hult het stadje in een surrealistische waas. In het donker zijn soms de lichtjes van de boten te zien die, gevuld met gelukszoekers, de gevaarlijke overtocht naar de Canarische Eilanden wagen. Een triest bewijs dat het rijke Europa voor veel Marokkanen nog steeds lokt. -------------------------------------------------------------------------------- Zaterdag 19 november 2005 - Strand Legzira-Agadir De kust tussen Agadir en Sidi Ifni kent een aantal prachtige stranden die nauwelijks bezocht worden. We bezoeken er een van: Legzira. Steile kliffen lopen door tot ver in de zee en water en wind hebben deze uitgeslepen tot allerlei grillige formaties. Op een aantal plaatsen zijn er bogen ontstaan waar je onderdoor kunt lopen. Het is mooi om hier een wandeling te maken of te zwemmen. Langzamerhand begint ook bij de Marokkanen door te dringen hoe mooi het strand is want er zijn recentelijk wat restaurantjes gebouwd. Dit is een heerlijke plek om te lunchen waarna we in ongeveer tweeënhalf uur naar Agadir rijden. Hier kun je nog wat laatste inkopen doen en op een terrasje nagenieten van alles wat je in deze week beleefd hebt. -------------------------------------------------------------------------------- Zondag 20 november 2005 - Vlucht Amsterdam Via Casablanca vliegen we terug naar Amsterdam.
|